adjectivefirst/second-declension adjective
īnsubiectus
īnsubiectus (feminine īnsubiecta, neuter īnsubiectum)
Classical[ĩː.sʊbˈjɛk.tʊs]Ecclesiastical[in.subˈjɛk.tus]
Meaning
- adjectiveunsubjected, unsubdued
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnsubiectus | īnsubiecta | īnsubiectum |
| genitive | īnsubiectī | īnsubiectae | īnsubiectī |
| dative | īnsubiectō | īnsubiectae | īnsubiectō |
| accusative | īnsubiectum | īnsubiectam | īnsubiectum |
| ablative | īnsubiectō | īnsubiectā | īnsubiectō |
| vocative | īnsubiecte | īnsubiecta | īnsubiectum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnsubiectī | īnsubiectae | īnsubiecta |
| genitive | īnsubiectōrum | īnsubiectārum | īnsubiectōrum |
| dative | īnsubiectīs | īnsubiectīs | īnsubiectīs |
| accusative | īnsubiectōs | īnsubiectās | īnsubiecta |
| ablative | īnsubiectīs | īnsubiectīs | īnsubiectīs |
| vocative | īnsubiectī | īnsubiectae | īnsubiecta |
in-subjectus, a, um, adj.,
I. unsubjected, unsubdued, Prud. Ham. 699.