LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

īnsubiectus

īnsubiectus (feminine īnsubiecta, neuter īnsubiectum)
Classical[ĩː.sʊbˈjɛk.tʊs]Ecclesiastical[in.subˈjɛk.tus]

Meaning

  1. adjectiveunsubjected, unsubdued

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnsubiectusīnsubiectaīnsubiectum
genitiveīnsubiectīīnsubiectaeīnsubiectī
dativeīnsubiectōīnsubiectaeīnsubiectō
accusativeīnsubiectumīnsubiectamīnsubiectum
ablativeīnsubiectōīnsubiectāīnsubiectō
vocativeīnsubiecteīnsubiectaīnsubiectum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnsubiectīīnsubiectaeīnsubiecta
genitiveīnsubiectōrumīnsubiectārumīnsubiectōrum
dativeīnsubiectīsīnsubiectīsīnsubiectīs
accusativeīnsubiectōsīnsubiectāsīnsubiecta
ablativeīnsubiectīsīnsubiectīsīnsubiectīs
vocativeīnsubiectīīnsubiectaeīnsubiecta

in-subjectus, a, um, adj.,
I. unsubjected, unsubdued, Prud. Ham. 699.

Quick answers

What does īnsubiectus mean in Latin?
īnsubiectus, a adjective, means “unsubjected, unsubdued”.
How do you pronounce īnsubiectus?
In classical Latin, [ĩː.sʊbˈjɛk.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.subˈjɛk.tus].