noun · femininefirst declension
īnstantia
īnstantia f (genitive īnstantiae)
Meaning
- a being near, presence
- perseverance, earnestness, importunity, urgency
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | īnstantia | īnstantiae |
| genitive | īnstantiae | īnstantiārum |
| dative | īnstantiae | īnstantiīs |
| accusative | īnstantiam | īnstantiās |
| ablative | īnstantiā | īnstantiīs |
| vocative | īnstantia | īnstantiae |
instantĭa, ae, f. insto.
I. Lit., a being near or close upon, hence presence:
futura quorum consequenti tempore vera erit instantia, ea vera dicimus, Cic. Fat. 12, 27 B. and K.: infestus dicitur ab instantia atque imminentia fraudis, the immediate and threatening character of the injury, Nigid. ap. Gell. 9, 12, 6.—II. Trop., steadiness, constancy, perseverance; force, vehemence in speaking; earnestness in supplication, importunity, urgency (post-Aug.):
quid est enim, quod haec instantia non possit efficere? Plin. Ep. 3, 5, 18: oratio maxime vi, amaritudine, instantiā placet, id. ib. 5, 8, 10; opp. tarditas, Sol. 2, 46: repetendi debiti instantia, Dig. 32, 1, 32: sed instantia Byrrhaenae perfecit, ut vellet, App. M. 2, p. 123, 38: pertinaci negare instantia, Amm. 28, 1, 19.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īnstantia ae, f
insto, an impendence, approach: futura quorum vera erit instantia.
Origins
From īnstāns (present active participle of īnstō) + -ia.
Descendants
- Catalaninstància
- Frenchinstance
- Englishinstancefrom French instance
- GermanInstanz
- Italianistanza
- Portugueseinstância
- Romanianinstanță
- Spanishinstancia
- Dutchinstantiefrom French instance
- Russianинстанция
In English words that came into English from īnstantia
- instanceīnstantia