LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

īnstantia

īnstantia f (genitive īnstantiae)

Meaning

  1. a being near, presence
  2. perseverance, earnestness, importunity, urgency

Declension

declension
formsingularplural
nominativeīnstantiaīnstantiae
genitiveīnstantiaeīnstantiārum
dativeīnstantiaeīnstantiīs
accusativeīnstantiamīnstantiās
ablativeīnstantiāīnstantiīs
vocativeīnstantiaīnstantiae

instantĭa, ae, f. insto.
I. Lit., a being near or close upon, hence presence: futura quorum consequenti tempore vera erit instantia, ea vera dicimus, Cic. Fat. 12, 27 B. and K.: infestus dicitur ab instantia atque imminentia fraudis, the immediate and threatening character of the injury, Nigid. ap. Gell. 9, 12, 6.—
II. Trop., steadiness, constancy, perseverance; force, vehemence in speaking; earnestness in supplication, importunity, urgency (post-Aug.): quid est enim, quod haec instantia non possit efficere? Plin. Ep. 3, 5, 18: oratio maxime vi, amaritudine, instantiā placet, id. ib. 5, 8, 10; opp. tarditas, Sol. 2, 46: repetendi debiti instantia, Dig. 32, 1, 32: sed instantia Byrrhaenae perfecit, ut vellet, App. M. 2, p. 123, 38: pertinaci negare instantia, Amm. 28, 1, 19.

Origins

From īnstāns (present active participle of īnstō) + -ia.

Descendants
  • Catalaninstància
  • Frenchinstance
  • Englishinstancefrom French instance
  • GermanInstanz
  • Italianistanza
  • Portugueseinstância
  • Romanianinstanță
  • Spanishinstancia
  • Dutchinstantiefrom French instance
  • Russianинстанция

In English words that came into English from īnstantia

  • instanceīnstantia

Quick answers

What does īnstantia mean in Latin?
īnstantia, a noun, means “a being near, presence; perseverance, earnestness, importunity, urgency”.
What is the genitive of īnstantia?
The genitive singular is īnstantiae. īnstantia is feminine, first declension.