adjectivefirst/second-declension adjective
īnspērātus
īnspērātus (feminine īnspērāta, neuter īnspērātum)
Classical[ĩː.speːˈraː.tʊs]Ecclesiastical[in.speˈraː.tus]
Meaning
- adjectiveunhoped-for, unexpected
- adjectiveunforeseen
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quem nēmō spērāvitīnspērātus -a -um — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 8, 19
nōn exspectātusīnspērātus -a -um — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 8
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnspērātus | īnspērāta | īnspērātum |
| genitive | īnspērātī | īnspērātae | īnspērātī |
| dative | īnspērātō | īnspērātae | īnspērātō |
| accusative | īnspērātum | īnspērātam | īnspērātum |
| ablative | īnspērātō | īnspērātā | īnspērātō |
| vocative | īnspērāte | īnspērāta | īnspērātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnspērātī | īnspērātae | īnspērāta |
| genitive | īnspērātōrum | īnspērātārum | īnspērātōrum |
| dative | īnspērātīs | īnspērātīs | īnspērātīs |
| accusative | īnspērātōs | īnspērātās | īnspērāta |
| ablative | īnspērātīs | īnspērātīs | īnspērātīs |
| vocative | īnspērātī | īnspērātae | īnspērāta |
in-spērātus, a, um, adj.,
I. unhoped for, unexpected (class.).—Of inanim. and abstr. things:
insperata accidunt magis saepe, quam quae speres, Plaut. Most. 1, 3, 40: insperatum et repentinum praesidium, Cic. Phil. 10, 11, 24: repentinaeque pecuniae, id. Cat. 2, 9, 20.—Of persons, Plaut. Men. 5, 9, 72; cf. in sup.: insperatissime mihi, id. Poen. 5, 3, 8.—Of unpleasant things: unlooked for, unforeseen: insperatum et necopinatum malum, Cic. Tusc. 3, 13, 28: nihil tam necopinatum, nec tam insperatum accidere potuit, Liv. 3, 26, 5.—Neutr. adv.: ex insperato, unexpectedly, Liv. 1, 25, 9; 2, 35, 1; 30, 10 fin.; Plin. 25, 2, 6, § 17 al.— Adv. in two forms. 1. inspērātē, unexpectedly, Cassiod. Var. 7, 6.—Comp.:
insperatius, Val. Max. 3, 8, ext. 2; Vulg. Sap. 11, 8. — 2. inspērātō, unexpectedly (anteand post-class.):
illam augeam, Plaut. Stich. 2, 1, 32 Fleck.: abiit, Lucil. ap. Non. 35, 10: aulam invenit, Plaut. Aul. Argum. 1, 14: insperato et contra opinionem, App. M. 9, p. 235, 16.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īn-spērātus adj.,
unhoped for, unlooked for, unexpected, unforeseen: gaudium, T.: praesidium: tellus, V.: pluma, unwelcome, H.: omnibus consilium: nihil tam insperatum accidere potuit, L.— As subst n.: ex insperato, unexpectedly, L.