LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

īnsolentia

īnsolentia f (genitive īnsolentiae)
Classical[ĩː.sɔˈɫɛn.ti.a]Ecclesiastical[in.soˈlɛn.t͡si.a]

Meaning

  1. unusualness, novelty, unfamiliarity
  2. pride, haughtiness, arrogance, insolence

Declension

declension
formsingularplural
nominativeīnsolentiaīnsolentiae
genitiveīnsolentiaeīnsolentiārum
dativeīnsolentiaeīnsolentiīs
accusativeīnsolentiamīnsolentiās
ablativeīnsolentiāīnsolentiīs
vocativeīnsolentiaīnsolentiae

in-sŏlentĭa, ae, f. insolens.
I. A being unaccustomed to a thing, unusualness, novelty; with gen. (class.).
A. In gen.: fori, judiciorumque, Cic. Rosc. Am. 31, 88: itineris, Sall. J. 94, 2: loci, Cic. Deiot. 2, 5: voluptatum, id. Cael. 31, 75: disputationis, id. de Or. 1, 22.—
B. Rhet., unusualness, novelty, strangeness, affectedness in the choice of words: orationis, Cic. Brut. 82, 284: verborum, id. de Or. 3, 13: peregrina, id. ib. 12.—In plur.: insolentias verborum a veteribus dictorum respuere, Gell. 13, 21, 22.—
II. Want of moderation, pride, haughtiness, arrogance, insolence: illa tua singularis insolentia, superbia, contumacia, Cic. Verr. 2, 4, 41, § 89; id. ib. 2, 3, 44, § 106; lavish indulgence; opp. continentiam, id. Phil. 9, 6, 13; id. Fam. 9, 20, 1: hominis, id. de Or. 2, 52, 209: modeste insolentiam suam continere, id. Agr. 1, 6, 18: ex secundis rebus, Sall. J. 40, 5: insolentiam alicui obicere, Nep. Epam. 5: gloriae, id. Ag. 5. — Plur.: spiritus a noxiorum insolentiis premitur, Phaedr. 3, epil. 31.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinīnsolentia

Latin soleō Latin īnsolēns Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin īnsolentia From īnsolēns + -ia.

Descendants
  • Catalaninsolència
  • Frenchinsolence
  • Italianinsolenza
  • Portugueseinsolência
  • Romanianinsolență
  • Spanishinsolencia

In English words that came into English from īnsolentia

  • insolenceīnsolentia
  • insolencyīnsolentia

Quick answers

What does īnsolentia mean in Latin?
īnsolentia, a noun, means “unusualness, novelty, unfamiliarity; pride, haughtiness, arrogance, insolence”.
What is the genitive of īnsolentia?
The genitive singular is īnsolentiae. īnsolentia is feminine, first declension.
How do you pronounce īnsolentia?
In classical Latin, [ĩː.sɔˈɫɛn.ti.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.soˈlɛn.t͡si.a].
Where does īnsolentia come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin īnsolentia.