noun · femininefirst declension
īnsolentia
īnsolentia f (genitive īnsolentiae)
Classical[ĩː.sɔˈɫɛn.ti.a]Ecclesiastical[in.soˈlɛn.t͡si.a]
Meaning
- unusualness, novelty, unfamiliarity
- pride, haughtiness, arrogance, insolence
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | īnsolentia | īnsolentiae |
| genitive | īnsolentiae | īnsolentiārum |
| dative | īnsolentiae | īnsolentiīs |
| accusative | īnsolentiam | īnsolentiās |
| ablative | īnsolentiā | īnsolentiīs |
| vocative | īnsolentia | īnsolentiae |
in-sŏlentĭa, ae, f. insolens.
I. A being unaccustomed to a thing, unusualness, novelty; with gen. (class.).
A. In gen.:
fori, judiciorumque, Cic. Rosc. Am. 31, 88: itineris, Sall. J. 94, 2: loci, Cic. Deiot. 2, 5: voluptatum, id. Cael. 31, 75: disputationis, id. de Or. 1, 22.—B. Rhet., unusualness, novelty, strangeness, affectedness in the choice of words:
orationis, Cic. Brut. 82, 284: verborum, id. de Or. 3, 13: peregrina, id. ib. 12.—In plur.: insolentias verborum a veteribus dictorum respuere, Gell. 13, 21, 22.—II. Want of moderation, pride, haughtiness, arrogance, insolence:
illa tua singularis insolentia, superbia, contumacia, Cic. Verr. 2, 4, 41, § 89; id. ib. 2, 3, 44, § 106; lavish indulgence; opp. continentiam, id. Phil. 9, 6, 13; id. Fam. 9, 20, 1: hominis, id. de Or. 2, 52, 209: modeste insolentiam suam continere, id. Agr. 1, 6, 18: ex secundis rebus, Sall. J. 40, 5: insolentiam alicui obicere, Nep. Epam. 5: gloriae, id. Ag. 5. — Plur.: spiritus a noxiorum insolentiis premitur, Phaedr. 3, epil. 31.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īnsolentia ae, f
insolens, unusualness, strangeness, novelty: fori iudiciorumque: itineris, S.: voluptatum.—Of language, novelty, strangeness, affectedness: orationis: verborum.—Want of moderation, haughtiness, arrogance, insolence, extravagance: tua singularis: insolentiam suam continere ex secundis rebus, S.: gloriae, N.: in circumscribendis tribunis, Cs.: noxiorum insolentiae, Ph.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinīnsolentia
Latin soleō Latin īnsolēns Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin īnsolentia From īnsolēns + -ia.
Descendants
- Catalaninsolència
- Frenchinsolence
- Italianinsolenza
- Portugueseinsolência
- Romanianinsolență
- Spanishinsolencia
In English words that came into English from īnsolentia
- insolenceīnsolentia
- insolencyīnsolentia