adjectivethird-declension two-termination adjective
īnsociābilis
īnsociābilis (neuter īnsociābile)
Meaning
- two terminationunable to combine with others, unsociable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnsociābilis | īnsociābilis | īnsociābile |
| genitive | īnsociābilis | īnsociābilis | īnsociābilis |
| dative | īnsociābilī | īnsociābilī | īnsociābilī |
| accusative | īnsociābilem | īnsociābilem | īnsociābile |
| ablative | īnsociābilī | īnsociābilī | īnsociābilī |
| vocative | īnsociābilis | īnsociābilis | īnsociābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnsociābilēs | īnsociābilēs | īnsociābilia |
| genitive | īnsociābilium | īnsociābilium | īnsociābilium |
| dative | īnsociābilibus | īnsociābilibus | īnsociābilibus |
| accusative | īnsociābilīs īnsociābilēs | īnsociābilīs īnsociābilēs | īnsociābilia |
| ablative | īnsociābilibus | īnsociābilibus | īnsociābilibus |
| vocative | īnsociābilēs | īnsociābilēs | īnsociābilia |
in-sŏcĭābĭlis, e, adj.,
I. that cannot be joined together, unsociable, incompatible (mostly post-Aug.):
gens, Liv. 37, 1: diversae, insociabilesque naturae arborum, Plin. 17, 19, 30, § 137: anum insociabilem nurui efficiebat, Tac. A. 4, 12 fin.: regnum (with discordiae), id. ib. 13, 17; 15, 68.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īn-sociābilis e, adj.,
without social ties, not to be bound in friendship, unsociable: gens, L.: homines omni generi humano, L.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinīnsociābilis
Latin sociābilis Latin īnsociābilis From in- + sociābilis.
Descendants
- Frenchinsociable
- Italianinsociabile
- Spanishinsociable
- Galicianinsociable
- Galicianinsociábel
In English words that came into English from īnsociābilis
- insociableīnsociābilis