LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

īnsincērus

īnsincērus (feminine īnsincēra, neuter īnsincērum)
Classical[ĩː.sɪŋˈkeː.rʊs]Ecclesiastical[in.sin̠ʲˈt͡ʃɛː.rus]

Meaning

  1. adjectivenot pure, spoiled, corrupted
  2. adjectivenot honest, not candid, insincere

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnsincērusīnsincēraīnsincērum
genitiveīnsincērīīnsincēraeīnsincērī
dativeīnsincērōīnsincēraeīnsincērō
accusativeīnsincērumīnsincēramīnsincērum
ablativeīnsincērōīnsincērāīnsincērō
vocativeīnsincēreīnsincēraīnsincērum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnsincērīīnsincēraeīnsincēra
genitiveīnsincērōrumīnsincērārumīnsincērōrum
dativeīnsincērīsīnsincērīsīnsincērīs
accusativeīnsincērōsīnsincērāsīnsincēra
ablativeīnsincērīsīnsincērīsīnsincērīs
vocativeīnsincērīīnsincēraeīnsincēra

in-sincērus, a, um, adj.,
I. not genuine, not pure, adulterated, spoiled; not honest or candid, insincere (poet. and in post-Aug. prose).
I. Lit.: cruor, Verg. G. 4, 285: acies, imperfect, Prud. Ham. 4.—
II. Trop.: philosophus, Gell. 5, 3, 7: oblatio, Ambros. de Cain et Abel, 2, 6, § 18; id. in Psa. 118, Serm. 11, § 20.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinīnsincērus

Latin sincērus Latin īnsincērus From in- (“un-”) + sincērus (“clean, sincere”).

In English words that came into English from īnsincērus

  • insincereīnsincērus

Quick answers

What does īnsincērus mean in Latin?
īnsincērus, a adjective, means “not pure, spoiled, corrupted; not honest, not candid, insincere”.
How do you pronounce īnsincērus?
In classical Latin, [ĩː.sɪŋˈkeː.rʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.sin̠ʲˈt͡ʃɛː.rus].
Where does īnsincērus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin īnsincērus.