adjectivethird-declension two-termination adjective
īnsēparābilis
īnsēparābilis (neuter īnsēparābile, adverb īnsēparābiliter)
Classical[ĩː.seː.paˈraː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[in.se.paˈraː.bi.lis]
Meaning
- two terminationinseparable
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī sēiungī nōn potestīnseparābilis -e — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 13
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnsēparābilis | īnsēparābilis | īnsēparābile |
| genitive | īnsēparābilis | īnsēparābilis | īnsēparābilis |
| dative | īnsēparābilī | īnsēparābilī | īnsēparābilī |
| accusative | īnsēparābilem | īnsēparābilem | īnsēparābile |
| ablative | īnsēparābilī | īnsēparābilī | īnsēparābilī |
| vocative | īnsēparābilis | īnsēparābilis | īnsēparābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnsēparābilēs | īnsēparābilēs | īnsēparābilia |
| genitive | īnsēparābilium | īnsēparābilium | īnsēparābilium |
| dative | īnsēparābilibus | īnsēparābilibus | īnsēparābilibus |
| accusative | īnsēparābilīs īnsēparābilēs | īnsēparābilīs īnsēparābilēs | īnsēparābilia |
| ablative | īnsēparābilibus | īnsēparābilibus | īnsēparābilibus |
| vocative | īnsēparābilēs | īnsēparābilēs | īnsēparābilia |
in-sēpărābĭlis, e, adj.,
I. that cannot be separated, inseparable (post-Aug.):
quaedam inter se, Sen. Ep. 118, 85: societas, Gell. 1, 9, 12.—Comp.: trinitas inseparabilior, Aug. Trin. 15, 23.—Adv.: insēpărā-bĭlĭter, inseparably (post-class.), Macr. Somn. Scip. 1, 22: conexa, Lact. 3, 11.Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinīnsēparābilis
Latin sēparābilis Latin īnsēparābilis From in- + sēparābilis.
Descendants
- Catalaninseparable
- Frenchinséparable
- Italianinseparabile
- Spanishinseparable
- Asturianinseparable
- Galicianinseparable
In English words that came into English from īnsēparābilis
- inseparableīnsēparābilis