adjectivethird-declension two-termination adjective
īnsēnsibilis
īnsēnsibilis (neuter īnsēnsibile)
Classical[ĩː.sẽːˈsɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[in.senˈsiː.bi.lis]
Meaning
- two terminationimperceptible, insensible (that cannot be perceived by the senses)
- two terminationundetectable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnsēnsibilis | īnsēnsibilis | īnsēnsibile |
| genitive | īnsēnsibilis | īnsēnsibilis | īnsēnsibilis |
| dative | īnsēnsibilī | īnsēnsibilī | īnsēnsibilī |
| accusative | īnsēnsibilem | īnsēnsibilem | īnsēnsibile |
| ablative | īnsēnsibilī | īnsēnsibilī | īnsēnsibilī |
| vocative | īnsēnsibilis | īnsēnsibilis | īnsēnsibile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnsēnsibilēs | īnsēnsibilēs | īnsēnsibilia |
| genitive | īnsēnsibilium | īnsēnsibilium | īnsēnsibilium |
| dative | īnsēnsibilibus | īnsēnsibilibus | īnsēnsibilibus |
| accusative | īnsēnsibilīs īnsēnsibilēs | īnsēnsibilīs īnsēnsibilēs | īnsēnsibilia |
| ablative | īnsēnsibilibus | īnsēnsibilibus | īnsēnsibilibus |
| vocative | īnsēnsibilēs | īnsēnsibilēs | īnsēnsibilia |
in-sensĭbĭlis, e, adj.,
I. that cannot be felt, insensible, imperceptible (post-class.).
I. Pass.:
morbus, Ser. Samm. 3, 2. — As subst.: insensĭbĭlĭa, ium, n., things of no account, Lact. 2, 2, 17; 2, 5, 1.— (b). Things imperceptible, Apul. Asclep. 19, p. 87. —
II. Act., that cannot feel, insensible, senseless:
simulacra, Lact. 6, 13 fin.: deus, id. 7, 3, 7; 4, 1, 2 al.—Adv.: insensĭbĭlĭter, insensibly, Cassiod.Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinīnsēnsibilis
Latin sēnsibilis Latin īnsēnsibilis From in- + sēnsibilis.
In English words that came into English from īnsēnsibilis
- insensibleīnsēnsibilis