LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, no passive, no supine stem

īnsenēscō

īnsenēscō (present infinitive īnsenēscere, perfect active īnsenuī)
Classical[ĩː.sɛˈneːs.koː]Ecclesiastical[in.seˈnɛs.ko]

Meaning

  1. intransitivewith dativeto grow old in or at something

Conjugation conjugation 3 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.īnsenēscōīnsenēscēbamīnsenēscamīnsenuīīnsenueramīnsenuerō
2nd sg.īnsenēscisīnsenēscēbāsīnsenēscēsīnsenuistīīnsenuerāsīnsenueris
3rd sg.īnsenēscitīnsenēscēbatīnsenēscetīnsenuitīnsenueratīnsenuerit
1st pl.īnsenēscimusīnsenēscēbāmusīnsenēscēmusīnsenuimusīnsenuerāmusīnsenuerimus
2nd pl.īnsenēscitisīnsenēscēbātisīnsenēscētisīnsenuistisīnsenuerātisīnsenueritis
3rd pl.īnsenēscuntīnsenēscēbantīnsenēscentīnsenuērunt
īnsenuēre
īnsenuerantīnsenuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.īnsenēscamīnsenēsceremīnsenuerimīnsenuissem
2nd sg.īnsenēscāsīnsenēscerēsīnsenuerīsīnsenuissēs
3rd sg.īnsenēscatīnsenēsceretīnsenueritīnsenuisset
1st pl.īnsenēscāmusīnsenēscerēmusīnsenuerīmusīnsenuissēmus
2nd pl.īnsenēscātisīnsenēscerētisīnsenuerītisīnsenuissētis
3rd pl.īnsenēscantīnsenēscerentīnsenuerintīnsenuissent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.īnsenēsce—
pres. 2nd pl.īnsenēscite—
fut. 2nd sg.īnsenēscitō—
fut. 3rd sg.īnsenēscitō—
fut. 2nd pl.īnsenēscitōte—
fut. 3rd pl.īnsenēscuntō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveīnsenēscere—
perfect infinitiveīnsenuisse—
present participleīnsenēscēns—
gerundīnsenēscendī, īnsenēscendō, īnsenēscendum

in-sĕnesco, nui, 3,
I. v. inch. n., to grow old in or at a thing; constr. with dat. (poet. and post-Aug. prose): insenuit Libris et curis, Hor. Ep. 2, 2, 82: malis, Ov. P. 1, 4, 48: singulis actionum partibus, Quint. 10, 3, 11: iisdem negotiis, Tac. A. 4, 6.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinīnsenēscō

Latin senēscō Latin īnsenēscō From in- + senēscō.

Quick answers

What does īnsenēscō mean in Latin?
īnsenēscō, a verb, means “to grow old in or at something”.
What are the principal parts of īnsenēscō?
īnsenēscō, īnsenēscere, īnsenuī (third conjugation, no passive, no supine stem).
How do you pronounce īnsenēscō?
In classical Latin, [ĩː.sɛˈneːs.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.seˈnɛs.ko].
Where does īnsenēscō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin īnsenēscō.