verbthird conjugation
īnsculpō
īnsculpō (present infinitive īnsculpere, perfect active īnsculpsī, supine īnsculptum)
Classical[ĩːˈskʊɫ.poː]Ecclesiastical[inˈskul.po]
Meaning
- to carve in or upon; to engrave
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | īnsculpō | īnsculpēbam | īnsculpam | īnsculpsī | īnsculpseram | īnsculpserō |
| 2nd sg. | īnsculpis | īnsculpēbās | īnsculpēs | īnsculpsistī | īnsculpserās | īnsculpseris |
| 3rd sg. | īnsculpit | īnsculpēbat | īnsculpet | īnsculpsit | īnsculpserat | īnsculpserit |
| 1st pl. | īnsculpimus | īnsculpēbāmus | īnsculpēmus | īnsculpsimus | īnsculpserāmus | īnsculpserimus |
| 2nd pl. | īnsculpitis | īnsculpēbātis | īnsculpētis | īnsculpsistis | īnsculpserātis | īnsculpseritis |
| 3rd pl. | īnsculpunt | īnsculpēbant | īnsculpent | īnsculpsērunt īnsculpsēre | īnsculpserant | īnsculpserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | īnsculpam | īnsculperem | īnsculpserim | īnsculpsissem |
| 2nd sg. | īnsculpās | īnsculperēs | īnsculpserīs | īnsculpsissēs |
| 3rd sg. | īnsculpat | īnsculperet | īnsculpserit | īnsculpsisset |
| 1st pl. | īnsculpāmus | īnsculperēmus | īnsculpserīmus | īnsculpsissēmus |
| 2nd pl. | īnsculpātis | īnsculperētis | īnsculpserītis | īnsculpsissētis |
| 3rd pl. | īnsculpant | īnsculperent | īnsculpserint | īnsculpsissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | īnsculpor | īnsculpēbar | īnsculpar |
| 2nd sg. | īnsculperis īnsculpere | īnsculpēbāris īnsculpēbāre | īnsculpēris īnsculpēre |
| 3rd sg. | īnsculpitur | īnsculpēbātur | īnsculpētur |
| 1st pl. | īnsculpimur | īnsculpēbāmur | īnsculpēmur |
| 2nd pl. | īnsculpiminī | īnsculpēbāminī | īnsculpēminī |
| 3rd pl. | īnsculpuntur | īnsculpēbantur | īnsculpentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | īnsculpar | īnsculperer |
| 2nd sg. | īnsculpāris īnsculpāre | īnsculperēris īnsculperēre |
| 3rd sg. | īnsculpātur | īnsculperētur |
| 1st pl. | īnsculpāmur | īnsculperēmur |
| 2nd pl. | īnsculpāminī | īnsculperēminī |
| 3rd pl. | īnsculpantur | īnsculperentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | īnsculpe | īnsculpere |
| pres. 2nd pl. | īnsculpite | īnsculpiminī |
| fut. 2nd sg. | īnsculpitō | īnsculpitor |
| fut. 3rd sg. | īnsculpitō | īnsculpitor |
| fut. 2nd pl. | īnsculpitōte | — |
| fut. 3rd pl. | īnsculpuntō | īnsculpuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | īnsculpere | īnsculpī |
| perfect infinitive | īnsculpsisse | īnsculptum esse |
| future infinitive | īnsculptūrum esse | īnsculptum īrī |
| present participle | īnsculpēns | — |
| perfect participle | — | īnsculptus īnsculpta, īnsculptā, īnsculptae, īnsculptam, īnsculptārum, īnsculptās, īnsculpte, īnsculptī, īnsculptīs, īnsculptō, īnsculptōrum, īnsculptōs |
| future participle | īnsculptūrus īnsculptūra, īnsculptūrā, īnsculptūrae, īnsculptūram, īnsculptūrārum, īnsculptūrās, īnsculptūre, īnsculptūrī, īnsculptūrīs, īnsculptūrō, īnsculptūrōrum, īnsculptūrōs, īnsculptūrum | īnsculpendus īnsculpundus, īnsculpenda, īnsculpendā, īnsculpendae, īnsculpendam, īnsculpendārum, īnsculpendās, īnsculpende, īnsculpendīs, īnsculpendōrum, īnsculpendōs |
gerundīnsculpendī, īnsculpendō, īnsculpendumsupineīnsculptum, īnsculptū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- omnibus innatum est et in animo quasi insculptum esse deum
- belief in God is part of every one's nature.
in-sculpo (inscalp-), psi, ptum, 3, v. a.,
I. to cut or carve in or upon, to engrave.
I. Lit.
(a). With dat. (poet. and in postAug. prose):
summam patrimonii saxo (shortly before, incidere), Hor. S. 2, 3, 90: litteras tabellae, Quint. 1, 1, 27: elogium tumulo, Suet. Claud. 1: incisa et insculpta sunt publicis aeternisque monumentis praetoria ornamenta Pallantis, Plin. Ep. 8, 6, 14: usus luxuriantis aetatis signaturas pretiosis gemmis coepit insculpere, Macr. S. 7, 13, 11.—(b). With abl. (very rare):
columna aenea insculptum, Liv. 2, 33, 9.—(g). Absol. (with abl. of manner):
ara cum ingenti titulo Punicis Graecisque litteris insculpto, Liv. 28, 46, 16. — II. Trop., to engrave, imprint:
natura insculpsit in mentibus, ut deos aeternos et beatos haberemus, Cic. N. D. 1, 17, 45: omnibus enim innatum est et in animo quasi insculptum, esse deos, id. ib. 1, 4, 12: in animo, id. Ac. 2, 1, 2.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īn-sculpō (inscalp-) psī, ptus, ere,
to cut in, carve upon, engrave: titulus Graecis litteris insculptus, L.: summam patrimoni saxo, H.: Cornua Postibus, O.: columnā aeneā insculptum, L. —Fig., to engrave, imprint: natura insculpsit in mentibus, ut, etc.: in animo quasi insculptum.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinīnsculpō
Latin sculpō Latin īnsculpō From in- + sculpō.
Descendants
- Englishinsculp
In English words that came into English from īnsculpō
- insculpinsculpere