LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

īnsculpō

īnsculpō (present infinitive īnsculpere, perfect active īnsculpsī, supine īnsculptum)
Classical[ĩːˈskʊɫ.poː]Ecclesiastical[inˈskul.po]

Meaning

  1. to carve in or upon; to engrave

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.īnsculpōīnsculpēbamīnsculpamīnsculpsīīnsculpseramīnsculpserō
2nd sg.īnsculpisīnsculpēbāsīnsculpēsīnsculpsistīīnsculpserāsīnsculpseris
3rd sg.īnsculpitīnsculpēbatīnsculpetīnsculpsitīnsculpseratīnsculpserit
1st pl.īnsculpimusīnsculpēbāmusīnsculpēmusīnsculpsimusīnsculpserāmusīnsculpserimus
2nd pl.īnsculpitisīnsculpēbātisīnsculpētisīnsculpsistisīnsculpserātisīnsculpseritis
3rd pl.īnsculpuntīnsculpēbantīnsculpentīnsculpsērunt
īnsculpsēre
īnsculpserantīnsculpserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.īnsculpamīnsculperemīnsculpserimīnsculpsissem
2nd sg.īnsculpāsīnsculperēsīnsculpserīsīnsculpsissēs
3rd sg.īnsculpatīnsculperetīnsculpseritīnsculpsisset
1st pl.īnsculpāmusīnsculperēmusīnsculpserīmusīnsculpsissēmus
2nd pl.īnsculpātisīnsculperētisīnsculpserītisīnsculpsissētis
3rd pl.īnsculpantīnsculperentīnsculpserintīnsculpsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.īnsculporīnsculpēbarīnsculpar
2nd sg.īnsculperis
īnsculpere
īnsculpēbāris
īnsculpēbāre
īnsculpēris
īnsculpēre
3rd sg.īnsculpiturīnsculpēbāturīnsculpētur
1st pl.īnsculpimurīnsculpēbāmurīnsculpēmur
2nd pl.īnsculpiminīīnsculpēbāminīīnsculpēminī
3rd pl.īnsculpunturīnsculpēbanturīnsculpentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.īnsculparīnsculperer
2nd sg.īnsculpāris
īnsculpāre
īnsculperēris
īnsculperēre
3rd sg.īnsculpāturīnsculperētur
1st pl.īnsculpāmurīnsculperēmur
2nd pl.īnsculpāminīīnsculperēminī
3rd pl.īnsculpanturīnsculperentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.īnsculpeīnsculpere
pres. 2nd pl.īnsculpiteīnsculpiminī
fut. 2nd sg.īnsculpitōīnsculpitor
fut. 3rd sg.īnsculpitōīnsculpitor
fut. 2nd pl.īnsculpitōte—
fut. 3rd pl.īnsculpuntōīnsculpuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveīnsculpereīnsculpī
perfect infinitiveīnsculpsisseīnsculptum esse
future infinitiveīnsculptūrum esseīnsculptum īrī
present participleīnsculpēns—
perfect participle—īnsculptus
īnsculpta, īnsculptā, īnsculptae, īnsculptam, īnsculptārum, īnsculptās, īnsculpte, īnsculptī, īnsculptīs, īnsculptō, īnsculptōrum, īnsculptōs
future participleīnsculptūrus
īnsculptūra, īnsculptūrā, īnsculptūrae, īnsculptūram, īnsculptūrārum, īnsculptūrās, īnsculptūre, īnsculptūrī, īnsculptūrīs, īnsculptūrō, īnsculptūrōrum, īnsculptūrōs, īnsculptūrum
īnsculpendus
īnsculpundus, īnsculpenda, īnsculpendā, īnsculpendae, īnsculpendam, īnsculpendārum, īnsculpendās, īnsculpende, īnsculpendīs, īnsculpendōrum, īnsculpendōs
gerundīnsculpendī, īnsculpendō, īnsculpendumsupineīnsculptum, īnsculptū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

omnibus innatum est et in animo quasi insculptum esse deum
belief in God is part of every one's nature.

in-sculpo (inscalp-), psi, ptum, 3, v. a.,
I. to cut or carve in or upon, to engrave.
I. Lit.
(a). With dat. (poet. and in postAug. prose): summam patrimonii saxo (shortly before, incidere), Hor. S. 2, 3, 90: litteras tabellae, Quint. 1, 1, 27: elogium tumulo, Suet. Claud. 1: incisa et insculpta sunt publicis aeternisque monumentis praetoria ornamenta Pallantis, Plin. Ep. 8, 6, 14: usus luxuriantis aetatis signaturas pretiosis gemmis coepit insculpere, Macr. S. 7, 13, 11.—
(b). With abl. (very rare): columna aenea insculptum, Liv. 2, 33, 9.—
(g). Absol. (with abl. of manner): ara cum ingenti titulo Punicis Graecisque litteris insculpto, Liv. 28, 46, 16. —
II. Trop., to engrave, imprint: natura insculpsit in mentibus, ut deos aeternos et beatos haberemus, Cic. N. D. 1, 17, 45: omnibus enim innatum est et in animo quasi insculptum, esse deos, id. ib. 1, 4, 12: in animo, id. Ac. 2, 1, 2.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinīnsculpō

Latin sculpō Latin īnsculpō From in- + sculpō.

Descendants
  • Englishinsculp

In English words that came into English from īnsculpō

  • insculpinsculpere

Quick answers

What does īnsculpō mean in Latin?
īnsculpō, a verb, means “to carve in or upon; to engrave”.
What are the principal parts of īnsculpō?
īnsculpō, īnsculpere, īnsculpsī, īnsculptum (third conjugation).
How do you pronounce īnsculpō?
In classical Latin, [ĩːˈskʊɫ.poː]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈskul.po].
Where does īnsculpō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin īnsculpō.