adjectivethird-declension two-termination adjective
īnsatiābilis
īnsatiābilis (neuter īnsatiābile, adverb insatiābiliter)
Classical[ĩː.sa.tiˈaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[in.sat.t͡siˈaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationinsatiable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnsatiābilis | īnsatiābilis | īnsatiābile |
| genitive | īnsatiābilis | īnsatiābilis | īnsatiābilis |
| dative | īnsatiābilī | īnsatiābilī | īnsatiābilī |
| accusative | īnsatiābilem | īnsatiābilem | īnsatiābile |
| ablative | īnsatiābilī | īnsatiābilī | īnsatiābilī |
| vocative | īnsatiābilis | īnsatiābilis | īnsatiābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnsatiābilēs | īnsatiābilēs | īnsatiābilia |
| genitive | īnsatiābilium | īnsatiābilium | īnsatiābilium |
| dative | īnsatiābilibus | īnsatiābilibus | īnsatiābilibus |
| accusative | īnsatiābilīs īnsatiābilēs | īnsatiābilīs īnsatiābilēs | īnsatiābilia |
| ablative | īnsatiābilibus | īnsatiābilibus | īnsatiābilibus |
| vocative | īnsatiābilēs | īnsatiābilēs | īnsatiābilia |
in-sătĭābĭlis, e, adj.
I. That cannot be satisfied, insatiable:
cupiditas, Cic. Tusc. 1, 19, 44: gaudium, id. ib. 5, 25, 70: crudelitas, id. Phil. 1, 3, 8: humanus animus, Liv. 4, 13, 4: acquirendi votum, Juv. 14, 125. — (b). With gen.:
sanguinis, Just. 1, 8, 13: laudis, Val. Max. 8, 14. 3: spectaculi, Sen. Cons. ad Helv. 9, 1.— II. That cannot cloy or sate, that never produces satiety:
varietas, Cic. N. D. 2, 39, 38: nulla est insatiabilior species, id. ib. 2, 62, 155.— Adv.: insătĭābĭlĭter, insatiably: deflere, Lucr. 3, 907: in re inani desidere, Plin. Ep. 9, 6, 3: parare memoriam sui, Tac. A. 4, 38: opes congerere, Lact. Ep. 4. Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īn-satiābilis e, adj.
with comp, not to be satisfied, insatiable: avaritia, S.: crudelitas: humanus animus, L.: acquirendi votum, Iu.—Unsating, not cloying: varietas: insatiabilior species.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinīnsatiābilis
Latin satiābilis Latin īnsatiābilis From in- + satiābilis (“satiable”).
Descendants
- Frenchinsatiablefrom Old French insaciable
- Englishinsatiablefrom Old French insaciable
- Italianinsaziabile
In English words that came into English from īnsatiābilis
- insatiableīnsatiābilis