noun · femininethird declension
īnsānitās
īnsānitās f (genitive īnsānitātis)
Classical[ĩːˈsaː.nɪ.taːs]Ecclesiastical[inˈsaː.ni.tas]
Meaning
- unhealthiness, disease
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | īnsānitās | īnsānitātēs |
| genitive | īnsānitātis | īnsānitātum |
| dative | īnsānitātī | īnsānitātibus |
| accusative | īnsānitātem | īnsānitātēs |
| ablative | īnsānitāte | īnsānitātibus |
| vocative | īnsānitās | īnsānitātēs |
insānĭtas, ātis, f. insanus,
I. unsoundness, unhealthiness, disease:
nomen insaniae significat mentis aegrotationem et morbum, id est insanitatem et aegrotum animum, Cic. Tusc. 3, 4, 8: sapientia sanitas sit animi, insipientia autem quasi insanitas quaedam, id. ib. 3, 5, 10; cf. Varr. ap. Non. 122, 28.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īnsānitās ātis, f
insanus, unsoundness, disease: mentis: animi.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinīnsānitās
Proto-Italic *sānos Latin sānus Latin īnsānus Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin īnsānitās From īnsānus (“mad, insane”) + -tās.