LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

īnsānābilis

īnsānābilis (neuter īnsānābile)
Classical[ĩː.saːˈnaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[in.saˈnaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationincurable

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnsānābilisīnsānābilisīnsānābile
genitiveīnsānābilisīnsānābilisīnsānābilis
dativeīnsānābilīīnsānābilīīnsānābilī
accusativeīnsānābilemīnsānābilemīnsānābile
ablativeīnsānābilīīnsānābilīīnsānābilī
vocativeīnsānābilisīnsānābilisīnsānābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnsānābilēsīnsānābilēsīnsānābilia
genitiveīnsānābiliumīnsānābiliumīnsānābilium
dativeīnsānābilibusīnsānābilibusīnsānābilibus
accusativeīnsānābilīs
īnsānābilēs
īnsānābilīs
īnsānābilēs
īnsānābilia
ablativeīnsānābilibusīnsānābilibusīnsānābilibus
vocativeīnsānābilēsīnsānābilēsīnsānābilia

in-sānābĭlis, e, adj.,
I. that cannot be cured or healed, incurable (class.).
I. Lit.: morbus, Cic. Tusc. 5, 1, 3: vulnus, Col. 7, 5, 13: venenum, Plin. 7, 15, 13, § 64.—
II. Trop., irretrievable, without remedy, hopeless: contumeliae, Cic. Or. 26, 89: ingenium, Liv. 1, 28, 9: nihil insanabilius, id. 28, 25, 7: insanabili leto perire, Plin. 24, 17, 100, § 157: dolor, Quint. 6 prooem. § 6: caput insanabile tribus Anticyris, Hor. A. P. 300: scribendi cacoethes, Juv. 7, 51.—Adv.: insānābĭlĭter, incurably, Cael. Aur. Tard. 5, 2, 45: aeger, Marcell. et Faust. ap. Libr. Prec. ad Imp. p. 19 Sirmond.

Origins

From in- + sānō + -abīlis.

Descendants
  • Italianinsanabile

In English words that came into English from īnsānābilis

  • insanableīnsānābilis

Quick answers

What does īnsānābilis mean in Latin?
īnsānābilis, a adjective, means “incurable”.
How do you pronounce īnsānābilis?
In classical Latin, [ĩː.saːˈnaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.saˈnaː.bi.lis].