adjectivethird-declension one-termination adjective
inquiēs1
inquiēs (genitive inquiētis)
Classical[ˈɪŋ.kʷi.eːs]Ecclesiastical[ˈiŋ.kʷi.es]
Meaning
- one terminationrestless, unquiet
- one terminationimpatient
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inquiēs | inquiēs | inquiēs |
| genitive | inquiētis | inquiētis | inquiētis |
| dative | inquiētī | inquiētī | inquiētī |
| accusative | inquiētem | inquiētem | inquiēs |
| ablative | inquiētī inquiēte | inquiētī inquiēte | inquiētī inquiēte |
| vocative | inquiēs | inquiēs | inquiēs |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inquiētēs | inquiētēs | inquiētia |
| genitive | inquiētium | inquiētium | inquiētium |
| dative | inquiētibus | inquiētibus | inquiētibus |
| accusative | inquiētīs inquiētēs | inquiētīs inquiētēs | inquiētia |
| ablative | inquiētibus | inquiētibus | inquiētibus |
| vocative | inquiētēs | inquiētēs | inquiētia |
in-quĭes, ētis, adj. (abl. inquieti, App. M. 9, 42),
I. restless, unquiet: homo, Sall. Fragm. ap. Prisc. p. 704 P.:
vir, Vell. 2, 68: animus, Plin. prooem. § 16 (al. in quiete): inquies atque indomitum ingenium, Sall. H. Fragm. 1, 7 Dietsch: Germanus spe, cupidine, Tac. A. 1, 68: animo, id. ib. 16, 14: animus, Vell. 2, 77, 2: ad libidinem, App. M. 2, p. 122 fin.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-quiēs ētis, adj.,
restless, unquiet: Germanus, Ta.: animo, Ta.