LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

inquiēs1

inquiēs (genitive inquiētis)
Classical[ˈɪŋ.kʷi.eːs]Ecclesiastical[ˈiŋ.kʷi.es]

Meaning

  1. one terminationrestless, unquiet
  2. one terminationimpatient

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinquiēsinquiēsinquiēs
genitiveinquiētisinquiētisinquiētis
dativeinquiētīinquiētīinquiētī
accusativeinquiēteminquiēteminquiēs
ablativeinquiētī
inquiēte
inquiētī
inquiēte
inquiētī
inquiēte
vocativeinquiēsinquiēsinquiēs
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinquiētēsinquiētēsinquiētia
genitiveinquiētiuminquiētiuminquiētium
dativeinquiētibusinquiētibusinquiētibus
accusativeinquiētīs
inquiētēs
inquiētīs
inquiētēs
inquiētia
ablativeinquiētibusinquiētibusinquiētibus
vocativeinquiētēsinquiētēsinquiētia

in-quĭes, ētis, adj. (abl. inquieti, App. M. 9, 42),
I. restless, unquiet: homo, Sall. Fragm. ap. Prisc. p. 704 P.: vir, Vell. 2, 68: animus, Plin. prooem. § 16 (al. in quiete): inquies atque indomitum ingenium, Sall. H. Fragm. 1, 7 Dietsch: Germanus spe, cupidine, Tac. A. 1, 68: animo, id. ib. 16, 14: animus, Vell. 2, 77, 2: ad libidinem, App. M. 2, p. 122 fin.
noun · femininethird declension
inquiēs2
inquiēs f (genitive inquiētis)
Classical[ˈɪŋ.kʷi.eːs]Ecclesiastical[ˈiŋ.kʷi.es]

Meaning

  1. restlessness, anxiety, agitation, unrest

Declension

declension
formsingularplural
nominativeinquiēsinquiētēs
genitiveinquiētisinquiētum
dativeinquiētīinquiētibus
accusativeinquiēteminquiētēs
ablativeinquiēteinquiētibus
vocativeinquiēsinquiētēs

in-quĭes, ētis, f.,
I. restlessness, unquietness: nocturna, Plin. 14, 22, 28, § 142: vigiliarum, Gell. 19, 9, 5: infantis (in utero), Tert. Anim. 25.

Quick answers

What does inquiēs mean in Latin?
inquiēs, a adjective, means “restless, unquiet; impatient”.
How do you pronounce inquiēs?
In classical Latin, [ˈɪŋ.kʷi.eːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈiŋ.kʷi.es].