LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

inofficiālis

inofficiālis (neuter inofficiāle)
Classical[ɪ.nɔf.fɪ.kiˈaː.lɪs]Ecclesiastical[i.nof.fi.t͡ʃiˈaː.lis]

Meaning

  1. obsoletetwo terminationunofficial

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinofficiālisinofficiālisinofficiāle
genitiveinofficiālisinofficiālisinofficiālis
dativeinofficiālīinofficiālīinofficiālī
accusativeinofficiāleminofficiāleminofficiāle
ablativeinofficiālīinofficiālīinofficiālī
vocativeinofficiālisinofficiālisinofficiāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinofficiālēsinofficiālēsinofficiālia
genitiveinofficiāliuminofficiāliuminofficiālium
dativeinofficiālibusinofficiālibusinofficiālibus
accusativeinofficiālīs
inofficiālēs
inofficiālīs
inofficiālēs
inofficiālia
ablativeinofficiālibusinofficiālibusinofficiālibus
vocativeinofficiālēsinofficiālēsinofficiālia

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latininofficiālis

Latin officiālis Latin inofficiālis From in- + officiālis.

Quick answers

What does inofficiālis mean in Latin?
inofficiālis, a adjective, means “unofficial”.
How do you pronounce inofficiālis?
In classical Latin, [ɪ.nɔf.fɪ.kiˈaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [i.nof.fi.t͡ʃiˈaː.lis].
Where does inofficiālis come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin inofficiālis.