adjectivethird-declension two-termination adjective
inofficiālis
inofficiālis (neuter inofficiāle)
Classical[ɪ.nɔf.fɪ.kiˈaː.lɪs]Ecclesiastical[i.nof.fi.t͡ʃiˈaː.lis]
Meaning
- obsoletetwo terminationunofficial
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inofficiālis | inofficiālis | inofficiāle |
| genitive | inofficiālis | inofficiālis | inofficiālis |
| dative | inofficiālī | inofficiālī | inofficiālī |
| accusative | inofficiālem | inofficiālem | inofficiāle |
| ablative | inofficiālī | inofficiālī | inofficiālī |
| vocative | inofficiālis | inofficiālis | inofficiāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inofficiālēs | inofficiālēs | inofficiālia |
| genitive | inofficiālium | inofficiālium | inofficiālium |
| dative | inofficiālibus | inofficiālibus | inofficiālibus |
| accusative | inofficiālīs inofficiālēs | inofficiālīs inofficiālēs | inofficiālia |
| ablative | inofficiālibus | inofficiālibus | inofficiālibus |
| vocative | inofficiālēs | inofficiālēs | inofficiālia |
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininofficiālis
Latin officiālis Latin inofficiālis From in- + officiālis.