adjectivefirst/second-declension adjective
inobrutus
inobrutus (feminine inobruta, neuter inobrutum)
Classical[ɪˈnɔb.rʊ.tʊs]Ecclesiastical[iˈnɔb.ru.tus]
Meaning
- adjectivenot overwhelmed
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inobrutus | inobruta | inobrutum |
| genitive | inobrutī | inobrutae | inobrutī |
| dative | inobrutō | inobrutae | inobrutō |
| accusative | inobrutum | inobrutam | inobrutum |
| ablative | inobrutō | inobrutā | inobrutō |
| vocative | inobrute | inobruta | inobrutum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inobrutī | inobrutae | inobruta |
| genitive | inobrutōrum | inobrutārum | inobrutōrum |
| dative | inobrutīs | inobrutīs | inobrutīs |
| accusative | inobrutōs | inobrutās | inobruta |
| ablative | inobrutīs | inobrutīs | inobrutīs |
| vocative | inobrutī | inobrutae | inobruta |
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-obrutus adj.,
not overwhelmed, O.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininobrutus
Latin obrutus Latin inobrutus From in- (“un-”) + obrutus (“overwhelmed”).