LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

innumerus

innumerus (feminine innumera, neuter innumerum)
Classical[ɪnˈnʊ.mɛ.rʊs]Ecclesiastical[inˈnuː.me.rus]

Meaning

  1. adjectivecountless, innumerable, numberless
    innumerī circā stantque silentque virī.And innumerable men stand round [the king], and they are silent.8 CE, Ovidius, Fasti 3.360

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Innumerus · Innumerabilis

Innumerus is a poetical and choice expression, like numberless, ἀνήριθμος; innumerabilis, a prosaic and usual expression, like innumerable, ἀναρίθμητος. (vi. 173.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinnumerusinnumerainnumerum
genitiveinnumerīinnumeraeinnumerī
dativeinnumerōinnumeraeinnumerō
accusativeinnumeruminnumeraminnumerum
ablativeinnumerōinnumerāinnumerō
vocativeinnumereinnumerainnumerum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinnumerīinnumeraeinnumera
genitiveinnumerōruminnumerāruminnumerōrum
dativeinnumerīsinnumerīsinnumerīs
accusativeinnumerōsinnumerāsinnumera
ablativeinnumerīsinnumerīsinnumerīs
vocativeinnumerīinnumeraeinnumera

in-nŭmĕrus, a, um, adj.,
I. countless, innumerable, numberless.
I. In gen. (poet. and in post-Aug. prose; false reading instead of meri, Cic. de Or. 2, 22, 94; v. Orell. and Klotz): numerus, Lucr. 2, 1054: scaena est deserta, dein Risus, Ludu' jocusque, et numeri innumeri simul omnes collacrumarunt, verses without number, Plaut. or Varr. ap. Gell. 1, 24, 3: pecunia, Tac. A. 14, 53: innumeras adversariorum copias superare, Suet. Caes. 68 med.; id. Galb. 6: turba, id. Calig. 26: post proelii innumeras caedes, Just. 2, 9, 17: gentes populique, Verg. A. 6, 706; Plin. 6, 17, 21, § 58: pyrae, Verg. A. 11, 204; miles, Ov. H. 16, 366; id. Tr. 5, 12, 20; Mart. 8, 55, 2: multitudo populorum, Plin. 6, 17, 21, § 59.—
II. In partic., without metre, prosaic: innumeros numeros doctis accentibus effer, Aus. Idyll. 4, 47.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latininnumerus

Latin numerus Latin innumerus From in- + numerus.

Descendants
  • Catalaninnúmer
  • Englishinnumerous
  • Italianinnumere
  • Portugueseinúmero
  • Spanishinnúmero
  • Galicianinnúmero

Quick answers

What does innumerus mean in Latin?
innumerus, a adjective, means “countless, innumerable, numberless”.
How do you pronounce innumerus?
In classical Latin, [ɪnˈnʊ.mɛ.rʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈnuː.me.rus].
Where does innumerus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin innumerus.