LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

innoxius

innoxius (feminine innoxia, neuter innoxium)
Classical[ɪnˈnɔk.si.ʊs]Ecclesiastical[inˈnɔk.si.us]

Meaning

  1. adjectiveharmless, innocuous
  2. adjectiveinnocent
    oculōs sublīmēs linguam mendācem manūs effundentēs innoxium sanguinemHaughty eyes, a lying tongue, hands that shed innocent blood (Douay-Rheims trans., Challoner rev.; 1752 CE)c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Proverbs.6.17
  3. adjectiveunhurt, unharmed, uninjured

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Culpa · Noxia · Noxius · Nocens · Sons

1. Culpa (κολάψαι) denotes guilt as the state of one who has to answer for an injury, peccatum, delictum, maleficium, scelus, flagitium, or nefas; hence a responsibility, and, consequently, a rational being is supposed, in opp. to casus, Cic. Att. xi. 9. Vell. P. ii. 118, or to necessitas, Suet. Cl. 15; whereas noxia, as the state of one who has caused an injury, and can therefore be applied to any that is capable of producing an effect, in opp. to innocentia. Liv. iii. 42, 2. Illa modo in ducibus culpa, quod ut odio essent civibus fecerant; alia omnis penes milites noxia erat. Cic. Marc. 13. Etsi aliqua culpa tenemur erroris humani, a scelere certe liberati sumus; and Ovid, Trist. iv. 1, 23. Et culpam in facto, non scelus esse meo, coll. 4, 37; hence culpa is used as a general expression for every kind of fault, and especially for a fault of the lighter sort, as delictum. 2. Culpa and noxia suppose an injurious action; but vitium (from αὐάτη, ἄτη) merely an action or quality deserving censure, and also an undeserved natural defect. 3. Nocens, innocens, denote guilt, or absence of guilt, in a specified case, with regard to a single action; but noxius, innoxius, together with the poetical words nocuus, innocuus, relate to the nature and character in general. Plaut. Capt. iii. 5, 7. Decet innocentem servum atque innoxium confidentem esse; that is, a servant who knows himself guiltless of some particular action, and who, in general, does nothing wrong. 4. Noxius denotes a guilty person only physically, as the author and cause of an injury, like βλαβερός; but sons (ὀνοτός) morally and juridically, as one condemned, or worthy of condemnation, like θῶος. (ii. 152.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinnoxiusinnoxiainnoxium
genitiveinnoxiīinnoxiaeinnoxiī
dativeinnoxiōinnoxiaeinnoxiō
accusativeinnoxiuminnoxiaminnoxium
ablativeinnoxiōinnoxiāinnoxiō
vocativeinnoxieinnoxiainnoxium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinnoxiīinnoxiaeinnoxia
genitiveinnoxiōruminnoxiāruminnoxiōrum
dativeinnoxiīsinnoxiīsinnoxiīs
accusativeinnoxiōsinnoxiāsinnoxia
ablativeinnoxiīsinnoxiīsinnoxiīs
vocativeinnoxiīinnoxiaeinnoxia

in-noxĭus, a, um, adj.,
I. harmless, innoxious.
I. Act.
A. In gen.: quaedam animalia indigenis innoxia, Plin. 8, 59, 84, § 229: vitis viribus (bibentium), id. 14, 2, 4, § 31: anguis, Verg. A. 5, 92: vulnera, not mortal, curable, Plin. 10, 37, 52, § 109: saltus, free from noxious animals, id. 3, 5, 6, § 41: iter, secure, Tac. H. 4, 20: hinc vel illinc appellere indiscretum et innoxium est, id. ib. 3, 47 fin.—
B. That does harm to none, not guilty, blameless, innocent: decet innocentem servum atque innoxium, Plaut. Capt. 3, 5, 7; Nep. Milt. 8 fin.: non possum innoxia dici, Ov. M. 9, 628: animus innoxior (al. innoxiior), Cato ap. Prisc. 601 P.: paupertas, undeserved poverty, Tac. A. 14, 34.—
(b). With gen.: criminis innoxia, Liv. 4, 44, 11: initi consilii in caput regis, Curt. 8, 8, 21.—
(g). With a and abl.: ut innoxium abs te atque abs tuis me inrideas, i. e. who never harmed you or yours, Plaut. Aul. 2, 2, 44.—
II. Pass., unharmed, unhurt, uninjured: innoxius volvitur in flammis, Lucr. 6, 394: hi magistratus, provincias aliaque omnia tenere, ipsi innoxii, Sall. C. 39, 2; id. ib. 39, 40 fin.: sacras innoxia laurus vescar, Tib. 2, 5, 63; Col. 12, 38, 8.—
(b). With prep. a and abl.: gens a saevo serpentum innoxia morsu, Luc. 9, 892: faba a curculionibus innoxia, Col. 2, 10, 12.—Adv.: in-noxĭē.
1. Harmlessly, without harm: emollire alvum, Plin. 31, 9, 45, § 102.—
2. Blamelessly, innocently, Min. Fel. Oct. 33.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latininnoxius

Latin noxius Latin innoxius From in- + noxius.

Descendants
  • Portugueseinóxio

Quick answers

What does innoxius mean in Latin?
innoxius, a adjective, means “harmless, innocuous; innocent; unhurt, unharmed, uninjured”.
How do you pronounce innoxius?
In classical Latin, [ɪnˈnɔk.si.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈnɔk.si.us].
Where does innoxius come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin innoxius.