noun · femininethird declension
innovātiō
innovātiō f (genitive innovātiōnis)
Meaning
- renewal
- alteration
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | innovātiō | innovātiōnēs |
| genitive | innovātiōnis | innovātiōnum |
| dative | innovātiōnī | innovātiōnibus |
| accusative | innovātiōnem | innovātiōnēs |
| ablative | innovātiōne | innovātiōnibus |
| vocative | innovātiō | innovātiōnēs |
innŏvātĭo, ōnis, f. innovo,
I. a renewing, an alteration, innovation (late Lat.; syn.: instauratio, renovatio), Tert. adv. Marc. 1, 1:
rerum, Arn. 1, 7; App. Trism. p. 95.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin innovātiō From innovō + -tiō.
Descendants
- Catalaninnovació
- Englishinnovation
- Italianinnovazione
- Portugueseinovação
- Romanianinovație
- Spanishinnovación
- Polishinnowacja
- Russianинновация
- Latvianinovācija
In English words that came into English from innovātiō
- innovationinnovātiō