LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

innovātiō

innovātiō f (genitive innovātiōnis)

Meaning

  1. renewal
  2. alteration

Declension

declension
formsingularplural
nominativeinnovātiōinnovātiōnēs
genitiveinnovātiōnisinnovātiōnum
dativeinnovātiōnīinnovātiōnibus
accusativeinnovātiōneminnovātiōnēs
ablativeinnovātiōneinnovātiōnibus
vocativeinnovātiōinnovātiōnēs

innŏvātĭo, ōnis, f. innovo,
I. a renewing, an alteration, innovation (late Lat.; syn.: instauratio, renovatio), Tert. adv. Marc. 1, 1: rerum, Arn. 1, 7; App. Trism. p. 95.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin innovātiō From innovō + -tiō.

Descendants
  • Catalaninnovació
  • Englishinnovation
  • Italianinnovazione
  • Portugueseinovação
  • Romanianinovație
  • Spanishinnovación
  • Polishinnowacja
  • Russianинновация
  • Latvianinovācija

In English words that came into English from innovātiō

  • innovationinnovātiō

Quick answers

What does innovātiō mean in Latin?
innovātiō, a noun, means “renewal; alteration”.
What is the genitive of innovātiō?
The genitive singular is innovātiōnis. innovātiō is feminine, third declension.