LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

iniussus

iniussus (feminine iniussa, neuter iniussum)
Classical[ɪnˈjʊs.sʊs]Ecclesiastical[inˈjus.sus]

Meaning

  1. adjectiveunbidden, voluntary
  2. adjectivespontaneous

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeiniussusiniussainiussum
genitiveiniussīiniussaeiniussī
dativeiniussōiniussaeiniussō
accusativeiniussuminiussaminiussum
ablativeiniussōiniussāiniussō
vocativeiniusseiniussainiussum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeiniussīiniussaeiniussa
genitiveiniussōruminiussāruminiussōrum
dativeiniussīsiniussīsiniussīs
accusativeiniussōsiniussāsiniussa
ablativeiniussīsiniussīsiniussīs
vocativeiniussīiniussaeiniussa

in-jussus, a, um, adj. 2. in-jubeo,
I. unbidden, voluntary, of one's own accord.
I. Lit.: ut numquam inducant animum cantare rogati, injussi numquam desistant, Hor. S. 1, 3, 3: puer, Luc. 7, 38: injussae veniunt ad mulctra capellae, Hor. Epod. 16, 49.—
II. Transf., of things: injussaque tela vagantur, that fly from the soldiers' hands against their will, Luc. 6, 78: injussa virescunt Gramina, spontaneous, Verg. G. 1, 55.
in-jussus, ūs, m., only in the abl.,
I. without command (freq. in Cic. and Livy): populus Romanus, injussu suo, nullo pacto potest religione obligari, Cic. Balb. 15, 34: injussu imperatoris, id. de Sen. 20, 73; id. Tusc. 1, 30, 74; id. Quint. 26, 82; id. Rab. Perd. 4, 12; id. Inv. 1, 33, 56; Liv. 2, 43, 9; 3, 63, 5; 4, 32, 11; 5, 19, 9 al.

Quick answers

What does iniussus mean in Latin?
iniussus, a adjective, means “unbidden, voluntary; spontaneous”.
How do you pronounce iniussus?
In classical Latin, [ɪnˈjʊs.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈjus.sus].