adjectivefirst/second-declension adjective
iniūdicātus
iniūdicātus (feminine iniūdicāta, neuter iniūdicātum)
Classical[ɪn.juː.dɪˈkaː.tʊs]Ecclesiastical[in.ju.diˈkaː.tus]
Meaning
- adjectiveunsentenced (not formally tried by a judge)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | iniūdicātus | iniūdicāta | iniūdicātum |
| genitive | iniūdicātī | iniūdicātae | iniūdicātī |
| dative | iniūdicātō | iniūdicātae | iniūdicātō |
| accusative | iniūdicātum | iniūdicātam | iniūdicātum |
| ablative | iniūdicātō | iniūdicātā | iniūdicātō |
| vocative | iniūdicāte | iniūdicāta | iniūdicātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | iniūdicātī | iniūdicātae | iniūdicāta |
| genitive | iniūdicātōrum | iniūdicātārum | iniūdicātōrum |
| dative | iniūdicātīs | iniūdicātīs | iniūdicātīs |
| accusative | iniūdicātōs | iniūdicātās | iniūdicāta |
| ablative | iniūdicātīs | iniūdicātīs | iniūdicātīs |
| vocative | iniūdicātī | iniūdicātae | iniūdicāta |
in-jūdĭcātus, a, um, adj. 2. in-judico.
I. Unsentenced, not formally tried by a judge: decem hominibus vitam eripis, indicta causa, injudicatis, incondemnatis, Cato ap. Gell. 13, 24, 12.—
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininiūdicātus
Latin iūdicātus Latin iniūdicātus From in- (“un-”, “not”) + iūdicātus (“judged”).
Descendants
- Italianingiudicato