LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

iniūcundus

iniūcundus (feminine iniūcunda, neuter iniūcundum)
Classical[ɪn.juːˈkʊn.dʊs]Ecclesiastical[in.juˈkun.dus]

Meaning

  1. adjectiveunpleasant, disagreeable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeiniūcundusiniūcundainiūcundum
genitiveiniūcundīiniūcundaeiniūcundī
dativeiniūcundōiniūcundaeiniūcundō
accusativeiniūcunduminiūcundaminiūcundum
ablativeiniūcundōiniūcundāiniūcundō
vocativeiniūcundeiniūcundainiūcundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeiniūcundīiniūcundaeiniūcunda
genitiveiniūcundōruminiūcundāruminiūcundōrum
dativeiniūcundīsiniūcundīsiniūcundīs
accusativeiniūcundōsiniūcundāsiniūcunda
ablativeiniūcundīsiniūcundīsiniūcundīs
vocativeiniūcundīiniūcundaeiniūcunda

in-jūcundus, a, um, adj.
I. Unpleasant (class.): minime nobis injucundus labor, Cic. Fin. 1, 1, 3: rumor bonis, id. Q. Fr. 3, 8, 4: odor, Plin. 25, 7, 36, § 74: sonus vocis, Gell. 13, 20, 12: schemata, Quint. 4, 5, 4: non injucundus auctor, id. 10, 1, 124. —Comp., Cael. Aur. Tard. 1, 4, 123.—
II. Harsh, severe: adversus malos, Tac. Agr. 22. — Adv.: injūcundē, unpleasantly: res injucundius actae, Cic. Att. 1, 20, 1.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latininiūcundus

Old Latin iuvō Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Old Latin -ō Old Latin *iuwVkundos Latin iūcundus Latin iniūcundus From in- + iūcundus.

Quick answers

What does iniūcundus mean in Latin?
iniūcundus, a adjective, means “unpleasant, disagreeable”.
How do you pronounce iniūcundus?
In classical Latin, [ɪn.juːˈkʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.juˈkun.dus].
Where does iniūcundus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin iniūcundus.