adjectivefirst/second-declension adjective
iniūcundus
iniūcundus (feminine iniūcunda, neuter iniūcundum)
Classical[ɪn.juːˈkʊn.dʊs]Ecclesiastical[in.juˈkun.dus]
Meaning
- adjectiveunpleasant, disagreeable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | iniūcundus | iniūcunda | iniūcundum |
| genitive | iniūcundī | iniūcundae | iniūcundī |
| dative | iniūcundō | iniūcundae | iniūcundō |
| accusative | iniūcundum | iniūcundam | iniūcundum |
| ablative | iniūcundō | iniūcundā | iniūcundō |
| vocative | iniūcunde | iniūcunda | iniūcundum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | iniūcundī | iniūcundae | iniūcunda |
| genitive | iniūcundōrum | iniūcundārum | iniūcundōrum |
| dative | iniūcundīs | iniūcundīs | iniūcundīs |
| accusative | iniūcundōs | iniūcundās | iniūcunda |
| ablative | iniūcundīs | iniūcundīs | iniūcundīs |
| vocative | iniūcundī | iniūcundae | iniūcunda |
in-jūcundus, a, um, adj.
I. Unpleasant (class.):
minime nobis injucundus labor, Cic. Fin. 1, 1, 3: rumor bonis, id. Q. Fr. 3, 8, 4: odor, Plin. 25, 7, 36, § 74: sonus vocis, Gell. 13, 20, 12: schemata, Quint. 4, 5, 4: non injucundus auctor, id. 10, 1, 124. —Comp., Cael. Aur. Tard. 1, 4, 123.—II. Harsh, severe:
adversus malos, Tac. Agr. 22. — Adv.: injūcundē, unpleasantly: res injucundius actae, Cic. Att. 1, 20, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-iūcundus adj.,
unpleasant, disagreeable: minime nobis labor: adversus malos, harsh, Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininiūcundus
Old Latin iuvō Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Old Latin -ō Old Latin *iuwVkundos Latin iūcundus Latin iniūcundus From in- + iūcundus.