LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

ininvestīgābilis

ininvestīgābilis (neuter ininvestīgābile)
Classical[ɪ.nɪn.wɛs.tiːˈɡaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[i.niɱ.ves.tiˈɡaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationunsearchable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeininvestīgābilisininvestīgābilisininvestīgābile
genitiveininvestīgābilisininvestīgābilisininvestīgābilis
dativeininvestīgābilīininvestīgābilīininvestīgābilī
accusativeininvestīgābilemininvestīgābilemininvestīgābile
ablativeininvestīgābilīininvestīgābilīininvestīgābilī
vocativeininvestīgābilisininvestīgābilisininvestīgābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeininvestīgābilēsininvestīgābilēsininvestīgābilia
genitiveininvestīgābiliumininvestīgābiliumininvestīgābilium
dativeininvestīgābilibusininvestīgābilibusininvestīgābilibus
accusativeininvestīgābilīs
ininvestīgābilēs
ininvestīgābilīs
ininvestīgābilēs
ininvestīgābilia
ablativeininvestīgābilibusininvestīgābilibusininvestīgābilibus
vocativeininvestīgābilēsininvestīgābilēsininvestīgābilia

ĭn-investīgābĭlis, e, adj.,
I. unsearchable, Tert. adv. Herm. 45.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinininvestīgābilis

Latin investīgābilis Latin ininvestīgābilis From in- + investīgābilis.

Quick answers

What does ininvestīgābilis mean in Latin?
ininvestīgābilis, a adjective, means “unsearchable”.
How do you pronounce ininvestīgābilis?
In classical Latin, [ɪ.nɪn.wɛs.tiːˈɡaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [i.niɱ.ves.tiˈɡaː.bi.lis].
Where does ininvestīgābilis come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin ininvestīgābilis.