verbfirst conjugation
inimīcō
inimīcō (present infinitive inimīcāre, perfect active inimīcāvī, supine inimīcātum)
Classical[ɪ.nɪˈmiː.koː]Ecclesiastical[i.niˈmiː.ko]
Meaning
- to make enemies
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | inimīcō | inimīcābam | inimīcābō | inimīcāvī | inimīcāveram | inimīcāverō inimīcārō |
| 2nd sg. | inimīcās | inimīcābās | inimīcābis | inimīcāvistī inimīcāstī | inimīcāverās inimīcārās | inimīcāveris |
| 3rd sg. | inimīcat | inimīcābat | inimīcābit | inimīcāvit | inimīcāverat inimīcārat | inimīcāverit inimīcārit |
| 1st pl. | inimīcāmus | inimīcābāmus | inimīcābimus | inimīcāvimus | inimīcāverāmus | inimīcāverimus inimīcārimus |
| 2nd pl. | inimīcātis | inimīcābātis | inimīcābitis | inimīcāvistis inimīcāstis | inimīcāverātis inimīcārātis | inimīcāveritis inimīcāritis |
| 3rd pl. | inimīcant | inimīcābant | inimīcābunt | inimīcāvērunt inimīcāvēre, inimīcārunt | inimīcāverant inimīcārant | inimīcāverint inimīcārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | inimīcem | inimīcārem | inimīcāverim inimīcārim | inimīcāvissem inimīcāssem |
| 2nd sg. | inimīcēs | inimīcārēs | inimīcāverīs | inimīcāvissēs inimīcāssēs |
| 3rd sg. | inimīcet | inimīcāret | inimīcāverit inimīcārit | inimīcāvisset inimīcāsset |
| 1st pl. | inimīcēmus | inimīcārēmus | inimīcāverīmus inimīcārīmus | inimīcāvissēmus inimīcāssēmus |
| 2nd pl. | inimīcētis | inimīcārētis | inimīcāverītis inimīcārītis | inimīcāvissētis inimīcāssētis |
| 3rd pl. | inimīcent | inimīcārent | inimīcāverint inimīcārint | inimīcāvissent inimīcāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | inimīcor | inimīcābar | inimīcābor |
| 2nd sg. | inimīcāris inimīcāre | inimīcābāris inimīcābāre | inimīcāberis inimīcābere |
| 3rd sg. | inimīcātur | inimīcābātur | inimīcābitur |
| 1st pl. | inimīcāmur | inimīcābāmur | inimīcābimur |
| 2nd pl. | inimīcāminī | inimīcābāminī | inimīcābiminī |
| 3rd pl. | inimīcantur | inimīcābantur | inimīcābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | inimīcer | inimīcārer |
| 2nd sg. | inimīcēris inimīcēre | inimīcārēris inimīcārēre |
| 3rd sg. | inimīcētur | inimīcārētur |
| 1st pl. | inimīcēmur | inimīcārēmur |
| 2nd pl. | inimīcēminī | inimīcārēminī |
| 3rd pl. | inimīcentur | inimīcārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | inimīcā | inimīcāre |
| pres. 2nd pl. | inimīcāte | inimīcāminī |
| fut. 2nd sg. | inimīcātō | inimīcātor |
| fut. 3rd sg. | inimīcātō | inimīcātor |
| fut. 2nd pl. | inimīcātōte | — |
| fut. 3rd pl. | inimīcantō | inimīcantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | inimīcāre | inimīcārī |
| perfect infinitive | inimīcāvisse inimīcāsse | inimīcātum esse |
| future infinitive | inimīcātūrum esse | inimīcātum īrī |
| present participle | inimīcāns | — |
| perfect participle | — | inimīcātus inimīcāta, inimīcātā, inimīcātae, inimīcātam, inimīcātārum, inimīcātās, inimīcātī, inimīcātōrum, inimīcātōs |
| future participle | inimīcātūrus inimīcātūra, inimīcātūrā, inimīcātūrae, inimīcātūram, inimīcātūrārum, inimīcātūrās, inimīcātūre, inimīcātūrī, inimīcātūrīs, inimīcātūrō, inimīcātūrōrum, inimīcātūrōs, inimīcātūrum | inimīcandus inimīcanda, inimīcandā, inimīcandae, inimīcandam, inimīcandārum, inimīcandās, inimīcande, inimīcandīs, inimīcandōrum, inimīcandōs |
gerundinimīcandī, inimīcandō, inimīcandumsupineinimīcātum, inimīcātū
ĭnĭmīco, 1, v. a. inimicus,
I. to make enemies, to set at variance (poet. and rare):
miseras inimicat urbes, Hor. C. 4, 15, 20: hostiles inimicant classica turmas, urge on to fight, Stat. Th. 2, 419: pectora, Aus. Ep. 24, 63; Sid. Ep. 5, 19.—Absol.: desine inimicari, Vulg. Eccli. 28, 6.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
inimīcō —, —, āre
inimicus, to make hostile, set at variance: miseras urbīs, H.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininimīcō
Proto-Indo-European *h₃emh₃-der. Proto-Italic *amāō Latin amō Proto-Indo-European *-ikos Proto-Italic *-ikos Latin -īcus Latin amīcus Latin inimīcus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin inimīcō From inimīcus + -ō.
Descendants
- Italianinimicare