inimīcus1
Meaning
- enemy, foe (someone who is hostile to, feels hatred towards, opposes the interests of, or intends injury to someone else)
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī nōs ōdit quemque ōdimus.hostis, quī nōn amīcusChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Adversarius · Hostis · Inimicus
1. Adversarius is the generic term for every opposer, in the field, in politics, in a court of judicature, like ἀντιστάτης. Hostis (from ἔχθω) is ‘the enemy’ in the field, and war, opp. to pacatus. Cic. Rep. ii. 3. Sen. Q. N. vi. 7. like πολέμιος; inimicus, ‘an enemy’ in heart, opp. to amicus, like ἐχθρός. Cic. Man. 10. Pompeius sæpius cum hoste conflixit, quam quisquam cum inimico concertavit. Phil. xi. 1. Verr. i. 15. Curt. vii. 10. Liv. xxii. 39. Nescio an infestior hic adversarius, quam ille hostis maneat. 2. Hostilis and inimicus denote states of hatred become habitual qualities; infestus and infensus only as temporary states; infestus (ἀνασπαστός?) applies to a quiescent state of aversion, like disaffected, unkind, and thus it is applied to inanimate things that threaten hostility; infensus (from πένθος) denotes a passionate state of mind, like enraged, and is therefore applicable to persons only. Tac. Ann. xv. 28. Non infensum, nedum hostili odio Corbulonis nomen habebatur. Cic. Verr. iii. 24. Sall. Cat. 19. Sen. N. Q. iii. pr. Animus luxuriæ non adversus tantum, sed et infestus. Liv. ii. 20. Tarquinium infesto spiculo petit; Tarquinius infenso cessit hosti. (iv. 393.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | inimīcus | inimīcī |
| genitive | inimīcī | inimīcōrum |
| dative | inimīcō | inimīcīs |
| accusative | inimīcum | inimīcōs |
| ablative | inimīcō | inimīcīs |
| vocative | inimīce | inimīcī |
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininimīcus
Proto-Indo-European *h₃emh₃-der. Proto-Italic *amāō Latin amō Proto-Indo-European *-ikos Proto-Italic *-ikos Latin -īcus Latin amīcus Latin inimīcus From in- (“not”) + amīcus (“friend”). Compare typologically Russian не́друг (nédrug), неприя́тель (neprijátelʹ).
- Italiannemico
- Italiannimico
- Neapolitannemmìco
- Siciliannimicu
- Frenchennemifrom Old French enemi
- Englishenemyfrom Old French enemi
- Normanenn'mînfrom Old French enemi
- Scotsenemyfrom Old French enemi
- Catalanenemic
- Occitanenemic
- Portugueseinimigofrom Old Galician-Portuguese ẽemigo
- Spanishenemigofrom Old Spanish enemigo
- Asturianenemigu
- Galicianinimigofrom Old Galician-Portuguese ẽemigo
- Romanianinamic
- Romanianinimic
- Sardiniananemigu
- Albanianarmik
- Albaniananmik
- Albaniananëmik
- unknownnemaic
- unknownnemaik
- Friuliannimì
- Friulianinimì
- Romanshinimi
- Venetannemigo
In English words that came into English from inimīcus
- enemyinimīcus
- enmity*inimīcitās
- inimicalinimīcālis
- inimicableinimīcus