noun · femininethird declension
inhūmānitās
inhūmānitās f (genitive inhūmānitātis)
Classical[ɪ.nuːˈmaː.nɪ.taːs]Ecclesiastical[i.nuˈmaː.ni.tas]
Meaning
- inhumanity
- barbarity, savagery
- surliness, churlishness
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | inhūmānitās | inhūmānitātēs |
| genitive | inhūmānitātis | inhūmānitātum |
| dative | inhūmānitātī | inhūmānitātibus |
| accusative | inhūmānitātem | inhūmānitātēs |
| ablative | inhūmānitāte | inhūmānitātibus |
| vocative | inhūmānitās | inhūmānitātēs |
ĭnhūmānĭtas, ātis, f. inhumanus,
I. inhumanity.
I. Inhuman conduct, savageness, barbarity:
crudelitas inhumanitasque, Cic. Verr. 2, 5, 44, § 115; id. Deiot. 12, 32. —II. Want of good breeding.
A. Incivility, impoliteness: quod ego non superbia neque inhumanitate faciebam. Cic. de Or. 1, 22, 99; id. Phil. 2, 4, 8.—
B. Unkindness, disobligingness; opp. officiosus, Cic. Mur. 4, 9.—
C. Surliness, churlishness: importunitas et inhumanitas omni aetati molesta est, Cic. de Sen. 3, 7.—
D. Niggardliness:
(populus Rom.) non amat profusas epulas, sordes et inhumanitatem multo minus, Cic. Mur. 36, 76.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
inhūmānitās ātis, f
inhumanus, inhuman conduct, barbarity: immoderata.—Incivility, rudeness, brutality: quod ego non superbiā neque inhumanitate faciebam: omni aetati molesta.— Unkindness, disobligingness: nulla inhumanitatis culpa.—Niggardliness (opp. profusae epulae).
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininhūmānitās
Latin hūmānitās Latin inhūmānitās From in- + hūmānitās.
Descendants
- Catalaninhumanitat
- Englishinhumanity
- Frenchinhumanité
- Italianinumanità
- Portugueseinumanidade
- Spanishinhumanidad
In English words that came into English from inhūmānitās
- inhumanityinhūmānitās