LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

inhonōrātiō

inhonōrātiō f (genitive inhonōrātiōnis)

Meaning

  1. dishonouring
  2. dishonour

Declension

declension
formsingularplural
nominativeinhonōrātiōinhonōrātiōnēs
genitiveinhonōrātiōnisinhonōrātiōnum
dativeinhonōrātiōnīinhonōrātiōnibus
accusativeinhonōrātiōneminhonōrātiōnēs
ablativeinhonōrātiōneinhonōrātiōnibus
vocativeinhonōrātiōinhonōrātiōnēs

ĭnhŏnōrātĭo, ōnis, f. inhonoro,
I. a dishonoring, Vulg. Sap. 1, 38; Hilar. Trin. 4, 41.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin inhonōrātiō From inhonōrō + -tiō.

Quick answers

What does inhonōrātiō mean in Latin?
inhonōrātiō, a noun, means “dishonouring; dishonour”.
What is the genitive of inhonōrātiō?
The genitive singular is inhonōrātiōnis. inhonōrātiō is feminine, third declension.