adjectivethird-declension two-termination adjective
inhabitābilis
inhabitābilis (neuter inhabitābile)
Classical[ɪ.na.bɪˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[i.na.biˈtaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationuninhabitable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inhabitābilis | inhabitābilis | inhabitābile |
| genitive | inhabitābilis | inhabitābilis | inhabitābilis |
| dative | inhabitābilī | inhabitābilī | inhabitābilī |
| accusative | inhabitābilem | inhabitābilem | inhabitābile |
| ablative | inhabitābilī | inhabitābilī | inhabitābilī |
| vocative | inhabitābilis | inhabitābilis | inhabitābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inhabitābilēs | inhabitābilēs | inhabitābilia |
| genitive | inhabitābilium | inhabitābilium | inhabitābilium |
| dative | inhabitābilibus | inhabitābilibus | inhabitābilibus |
| accusative | inhabitābilīs inhabitābilēs | inhabitābilīs inhabitābilēs | inhabitābilia |
| ablative | inhabitābilibus | inhabitābilibus | inhabitābilibus |
| vocative | inhabitābilēs | inhabitābilēs | inhabitābilia |
ĭn-hăbĭtābĭlis, e, adj.,
I. uninhabitable:
regiones, Cic. N. D. 1, 10, 24: Indi ostia inhabitabilia, Mela, 3, 7 fin.; Plin. 6, 17, 20, § 53.ĭnhăbĭtābĭlis, e, adj. inhabito,
I. inhabitable:
per inhabitabiles oras terrae, Arn. 1, 3.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-habitābilis e, adj.,
uninhabitable: regiones.
In English words that came into English from inhabitābilis
- inhabitableinhabitābilis