LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

inhabilis

inhabilis (neuter inhabile)
Classical[ɪˈna.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[iˈnaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationunmanageable, unwieldy
  2. two terminationunfit, incapable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinhabilisinhabilisinhabile
genitiveinhabilisinhabilisinhabilis
dativeinhabilīinhabilīinhabilī
accusativeinhabileminhabileminhabile
ablativeinhabilīinhabilīinhabilī
vocativeinhabilisinhabilisinhabile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinhabilēsinhabilēsinhabilia
genitiveinhabiliuminhabiliuminhabilium
dativeinhabilibusinhabilibusinhabilibus
accusativeinhabilīs
inhabilēs
inhabilīs
inhabilēs
inhabilia
ablativeinhabilibusinhabilibusinhabilibus
vocativeinhabilēsinhabilēsinhabilia

ĭn-hăbĭlis, e, adj.,
I. that cannot be managed, unmanageable, unwieldy.
I. Lit.: navis inhabilis prope magnitudinis, Liv. 33, 30, 5: telum inhabile ad remittendum imperitis, id. 24, 34, 5; cf.: telum pondere, Curt. 8, 9 med.: inhabiles vastorum corporum moles (of elephants), id. 9, 2: quod et ipsis vetustate militiae exercitatum, et hostibus inhabile, awkward, Tac. Agr. 36: iter, Dig. 8, 5, 4.—
II. Trop., unfit, unapt, incapable, unable: alicui rei, Cic. Fragm. Oecon. 4 Orell.: reddere aliquem inhabilem studiis, Sen. Ep. 15: progenerandis esse fetibus inhabilem, Col. 2, 1, 2: boves labori et culturae non inhabiles, id. 6, 1, 1; cf.: calori non inhabile, fit to express, Quint. 11, 3, 146; Plin. Ep. 8, 1, 2 al.—
(b). With ad: multitudo inhabilis ad consensum, Liv. 12, 16, 10.—
(g). With inf.: inhabiles rempublicam tueri, Dig. 50, 2, 11.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latininhabilis

Proto-Indo-European *gʰeh₁bʰ- Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Indo-European *gʰh₁bʰéh₁yeti Proto-Italic *haβēō Latin habeō Proto-Indo-European *-elis Proto-Italic *-elis Latin -ilis Latin habilis Latin inhabilis From in- + habilis.

Quick answers

What does inhabilis mean in Latin?
inhabilis, a adjective, means “unmanageable, unwieldy; unfit, incapable”.
How do you pronounce inhabilis?
In classical Latin, [ɪˈna.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iˈnaː.bi.lis].
Where does inhabilis come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin inhabilis.