LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

ingustābilis

ingustābilis (neuter ingustābile)
Classical[ɪŋ.ɡʊsˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[iŋ.ɡusˈtaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationuntasteable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeingustābilisingustābilisingustābile
genitiveingustābilisingustābilisingustābilis
dativeingustābilīingustābilīingustābilī
accusativeingustābilemingustābilemingustābile
ablativeingustābilīingustābilīingustābilī
vocativeingustābilisingustābilisingustābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeingustābilēsingustābilēsingustābilia
genitiveingustābiliumingustābiliumingustābilium
dativeingustābilibusingustābilibusingustābilibus
accusativeingustābilīs
ingustābilēs
ingustābilīs
ingustābilēs
ingustābilia
ablativeingustābilibusingustābilibusingustābilibus
vocativeingustābilēsingustābilēsingustābilia

ingustābĭlis, e, adj. 2. in-gusto,
I. that cannot be tasted, not fit to be eaten or drunk: fons, Plin. 2, 106, 110, § 238: bacae omnibus animantibus, id. 16, 26, 43, § 105.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latiningustābilis

Latin gustābilis Latin ingustābilis From in- + gustābilis.

Quick answers

What does ingustābilis mean in Latin?
ingustābilis, a adjective, means “untasteable”.
How do you pronounce ingustābilis?
In classical Latin, [ɪŋ.ɡʊsˈtaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋ.ɡusˈtaː.bi.lis].
Where does ingustābilis come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin ingustābilis.