LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

inglōrius

inglōrius (feminine inglōria, neuter inglōrium)
Classical[ɪŋˈɡɫoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[iŋˈɡlɔː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiveinglorious
  2. adjectiveundistinguished

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinglōriusinglōriainglōrium
genitiveinglōriīinglōriaeinglōriī
dativeinglōriōinglōriaeinglōriō
accusativeinglōriuminglōriaminglōrium
ablativeinglōriōinglōriāinglōriō
vocativeinglōrieinglōriainglōrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinglōriīinglōriaeinglōria
genitiveinglōriōruminglōriāruminglōriōrum
dativeinglōriīsinglōriīsinglōriīs
accusativeinglōriōsinglōriāsinglōria
ablativeinglōriīsinglōriīsinglōriīs
vocativeinglōriīinglōriaeinglōria

inglōrĭus, a, um, adj. 2. in-gloria,
I. without glory or fame, not glorious, inglorious.
I. Lit. (class.): beati qui honorati sunt videntur; miseri qui sunt inglorii, Cic. Leg. 1, 11, 32: latam trahens inglorius alvum, Verg. G. 4, 94: imperium, Tac A. 12, 14: vita inhouorata et ingloria, Cic. Tusc. 3, 34, 81. —
(b). With gen.: militiae, Tac. H. 3, 59: ausi, Sil. 12, 39.—
II. Transf.: ingloria cassis, unadorned, without a crest, Stat. Th. 9, 108.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latininglōrius

Latin glōrius Latin inglōrius From in- + glōrius.

Quick answers

What does inglōrius mean in Latin?
inglōrius, a adjective, means “inglorious; undistinguished”.
How do you pronounce inglōrius?
In classical Latin, [ɪŋˈɡɫoː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋˈɡlɔː.ri.us].
Where does inglōrius come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin inglōrius.