LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

ingeniōsus

ingeniōsus (feminine ingeniōsa, neuter ingeniōsum, comparative ingeniōsior, superlative ingeniōsissimus, adverb ingeniōsē)
Classical[ɪŋ.ɡɛ.niˈoː.sʊs]Ecclesiastical[in̠ʲ.d͡ʒe.niˈɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectivesuperior in intellect, gifted with genius; intellectual, clever, ingenious
  2. adjectiveapt, fit for, adapted to

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeingeniōsusingeniōsaingeniōsum
genitiveingeniōsīingeniōsaeingeniōsī
dativeingeniōsōingeniōsaeingeniōsō
accusativeingeniōsumingeniōsamingeniōsum
ablativeingeniōsōingeniōsāingeniōsō
vocativeingeniōseingeniōsaingeniōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeingeniōsīingeniōsaeingeniōsa
genitiveingeniōsōrumingeniōsārumingeniōsōrum
dativeingeniōsīsingeniōsīsingeniōsīs
accusativeingeniōsōsingeniōsāsingeniōsa
ablativeingeniōsīsingeniōsīsingeniōsīs
vocativeingeniōsīingeniōsaeingeniōsa

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

vir magno ingenio, ingeniosus
a man of ability.

ingĕnĭōsus (ingĕnŭ-), a, um, adj. ingenium,
I. intellectual, superior in intellect, endowed with a good capacity, gifted with genius, of good natural talents or abilities, clever, ingenious.
I. Lit.: Aristoteles quidem ait, omnes ingeniosos melancholicos esse, Cic. Tusc. 1, 33, 80: ingeniosi vocantur, id. Fin. 5, 13, 36: vir ingeniosus et eruditus, id. Att. 14, 20, 3: quo quisque est solertior et ingeniosior, id. Rosc. Com. 11, 31: homo ingeniosissimus, id. Mur. 30, 62: ad aliquid, Ov. M. 11, 313: dandis ingeniosa notis, id. Am. 1, 11, 4: esse in aliqua re, Mart. praef. 1: in poenas, Ov. Tr. 2, 342: res est ingeniosa dare, giving requires good sense, id. Am. 1, 8, 62. —
II. Transf., of inanimate things.
A. Ingenious, clever: argumentum, Plin. 35, 10, 36, § 69.—
B. Adapted to, apt, fit for any thing: vox mutandis ingeniosa sonis, Ov. Am. 2, 6, 18: terra ingeniosa colenti, id. H. 6, 117: ad segetes ager, id. F. 4, 684.—Sup.: ingenuosissimus, Inscr. Murat. 1742, 15.— Adv.: ingĕnĭōsē, acutely, wittily, ingeniously: tractantur ista ingeniose, Cic. Ac. 2, 27, 87: electas res collocare, id. Inv. 1, 6, 81: dicere, Quint. 1, 6, 36.— Comp., Plin. 15, 13, 12, § 42.— Sup.: homo ingeniosissime nequam, Vell. 2, 48, 3.

Origins

From ingenium + -ōsus.

Elsewhere
  • Catalanenginyós
  • Italianingegnoso
  • Englishenginousfrom Old French engignos
  • Portugueseengenhoso
  • Spanishingenioso
  • Galicianenxeñoso
  • Sicilianncignusu
Middle French
  • Frenchingénieux
  • Englishingenious

In English words that came into English from ingeniōsus

  • ingeniousingeniōsus

Quick answers

What does ingeniōsus mean in Latin?
ingeniōsus, a adjective, means “superior in intellect, gifted with genius; intellectual, clever, ingenious; apt, fit for, adapted to”.
How do you pronounce ingeniōsus?
In classical Latin, [ɪŋ.ɡɛ.niˈoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in̠ʲ.d͡ʒe.niˈɔː.s̬us].