adjectivefirst/second-declension adjective
ingeniōsus
ingeniōsus (feminine ingeniōsa, neuter ingeniōsum, comparative ingeniōsior, superlative ingeniōsissimus, adverb ingeniōsē)
Classical[ɪŋ.ɡɛ.niˈoː.sʊs]Ecclesiastical[in̠ʲ.d͡ʒe.niˈɔː.s̬us]
Meaning
- adjectivesuperior in intellect, gifted with genius; intellectual, clever, ingenious
- adjectiveapt, fit for, adapted to
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ingeniōsus | ingeniōsa | ingeniōsum |
| genitive | ingeniōsī | ingeniōsae | ingeniōsī |
| dative | ingeniōsō | ingeniōsae | ingeniōsō |
| accusative | ingeniōsum | ingeniōsam | ingeniōsum |
| ablative | ingeniōsō | ingeniōsā | ingeniōsō |
| vocative | ingeniōse | ingeniōsa | ingeniōsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ingeniōsī | ingeniōsae | ingeniōsa |
| genitive | ingeniōsōrum | ingeniōsārum | ingeniōsōrum |
| dative | ingeniōsīs | ingeniōsīs | ingeniōsīs |
| accusative | ingeniōsōs | ingeniōsās | ingeniōsa |
| ablative | ingeniōsīs | ingeniōsīs | ingeniōsīs |
| vocative | ingeniōsī | ingeniōsae | ingeniōsa |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- vir magno ingenio, ingeniosus
- a man of ability.
ingĕnĭōsus (ingĕnŭ-), a, um, adj. ingenium,
I. intellectual, superior in intellect, endowed with a good capacity, gifted with genius, of good natural talents or abilities, clever, ingenious.
I. Lit.:
Aristoteles quidem ait, omnes ingeniosos melancholicos esse, Cic. Tusc. 1, 33, 80: ingeniosi vocantur, id. Fin. 5, 13, 36: vir ingeniosus et eruditus, id. Att. 14, 20, 3: quo quisque est solertior et ingeniosior, id. Rosc. Com. 11, 31: homo ingeniosissimus, id. Mur. 30, 62: ad aliquid, Ov. M. 11, 313: dandis ingeniosa notis, id. Am. 1, 11, 4: esse in aliqua re, Mart. praef. 1: in poenas, Ov. Tr. 2, 342: res est ingeniosa dare, giving requires good sense, id. Am. 1, 8, 62. —II. Transf., of inanimate things.
A. Ingenious, clever:
argumentum, Plin. 35, 10, 36, § 69.—B. Adapted to, apt, fit for any thing:
vox mutandis ingeniosa sonis, Ov. Am. 2, 6, 18: terra ingeniosa colenti, id. H. 6, 117: ad segetes ager, id. F. 4, 684.—Sup.: ingenuosissimus, Inscr. Murat. 1742, 15.— Adv.: ingĕnĭōsē, acutely, wittily, ingeniously: tractantur ista ingeniose, Cic. Ac. 2, 27, 87: electas res collocare, id. Inv. 1, 6, 81: dicere, Quint. 1, 6, 36.— Comp., Plin. 15, 13, 12, § 42.— Sup.: homo ingeniosissime nequam, Vell. 2, 48, 3.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ingeniōsus (ingenu-) adj. with comp. and sup.
ingenium, full of intellect, superior in mind, able, intellectual, clever, ingenious: adulescens: quo quisque est ingeniosior: homo ingeniosissimus: in poenas, O.—Adapted, apt, fit: defensio: vox mutandis ingeniosa sonis, O.: ad segetes ager, O.
Origins
From ingenium + -ōsus.
Elsewhere
- Catalanenginyós
- Italianingegnoso
- Englishenginousfrom Old French engignos
- Portugueseengenhoso
- Spanishingenioso
- Galicianenxeñoso
- Sicilianncignusu
Middle French
- Frenchingénieux
- Englishingenious
In English words that came into English from ingeniōsus
- ingeniousingeniōsus