proper noun · femininethird declension
Ingardis
Ingardis f sg (genitive Ingardis)
Meaning
- EarlyMedieval Latinfemininesingulara female given name from Frankish
Bernehardus colonus et uxor ejus colona. Berthildis, homines sancti Germani. Isti sunt eorum infantes: Berthildis. Ingardis. et socius ejus Ebrehardus, colonus, et uxor ejus colona, Agenildis. homines sancti Germani...
c. 823 CE, Polyptyque de l'abbé Irminon
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Ingardis | — |
| genitive | Ingardis | — |
| dative | Ingardī | — |
| accusative | Ingardem | — |
| ablative | Ingarde | — |
| vocative | Ingardis | — |
Origins
Early Medieval Latin form of a Frankish name, ultimately from Proto-Germanic *Inguz (“Ing”) + *gardī or *gardiz (“yard, court”)