LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

ingannō

ingannō (present infinitive ingannāre, perfect active ingannāvī, supine ingannātum)
Classical[ɪŋˈɡan.noː]Ecclesiastical[iŋˈɡan.no]

Meaning

  1. EarlyMedieval Latinto trick, deceive

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.ingannōingannābamingannābōingannāvīingannāveramingannāverō
2nd sg.ingannāsingannābāsingannābisingannāvistīingannāverāsingannāveris
3rd sg.ingannatingannābatingannābitingannāvitingannāveratingannāverit
1st pl.ingannāmusingannābāmusingannābimusingannāvimusingannāverāmusingannāverimus
2nd pl.ingannātisingannābātisingannābitisingannāvistisingannāverātisingannāveritis
3rd pl.ingannantingannābantingannābuntingannāvērunt
ingannāvēre
ingannāverantingannāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.ingannemingannāremingannāverimingannāvissem
2nd sg.ingannēsingannārēsingannāverīsingannāvissēs
3rd sg.ingannetingannāretingannāveritingannāvisset
1st pl.ingannēmusingannārēmusingannāverīmusingannāvissēmus
2nd pl.ingannētisingannārētisingannāverītisingannāvissētis
3rd pl.ingannentingannārentingannāverintingannāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.ingannoringannābaringannābor
2nd sg.ingannāris
ingannāre
ingannābāris
ingannābāre
ingannāberis
ingannābere
3rd sg.ingannāturingannābāturingannābitur
1st pl.ingannāmuringannābāmuringannābimur
2nd pl.ingannāminīingannābāminīingannābiminī
3rd pl.ingannanturingannābanturingannābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.inganneringannārer
2nd sg.ingannēris
ingannēre
ingannārēris
ingannārēre
3rd sg.ingannēturingannārētur
1st pl.ingannēmuringannārēmur
2nd pl.ingannēminīingannārēminī
3rd pl.ingannenturingannārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.ingannāingannāre
pres. 2nd pl.ingannāteingannāminī
fut. 2nd sg.ingannātōingannātor
fut. 3rd sg.ingannātōingannātor
fut. 2nd pl.ingannātōte—
fut. 3rd pl.ingannantōingannantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveingannāreingannārī
perfect infinitiveingannāvisseingannātum esse
future infinitiveingannātūrum esseingannātum īrī
present participleingannāns—
perfect participle—ingannātus
ingannāta, ingannātā, ingannātae, ingannātam, ingannātārum, ingannātās, ingannātī, ingannātōrum, ingannātōs
future participleingannātūrus
ingannātūra, ingannātūrā, ingannātūrae, ingannātūram, ingannātūrārum, ingannātūrās, ingannātūre, ingannātūrī, ingannātūrīs, ingannātūrō, ingannātūrōrum, ingannātūrōs, ingannātūrum
ingannandus
ingannanda, ingannandā, ingannandae, ingannandam, ingannandārum, ingannandās, ingannande, ingannandīs, ingannandōrum, ingannandōs
gerundingannandī, ingannandō, ingannandumsupineingannātum, ingannātū

Origins

From in- + *gannō, from ganniō. Found in the Reichenau Glossary.

Southern Gallo-Romance
  • Catalanenganyarfrom Old Catalan enganar
  • Catalanenganarfrom Old Catalan enganar
  • Occitanenganarfrom Old Occitan enganar
Balkano-Romance
  • Romanianîngâna
  • Romanianîngânare
  • Aromanianangan
  • Aromaniananganu
  • Aromanianngan
  • Aromaniannganu
  • Aromanianngãnescu
  • Aromaniannginescu
Ibero-Romance
  • Portugueseenganarfrom Old Galician-Portuguese enganar
  • Spanishengañarfrom Old Spanish engannar
  • Aragoneseengañar
  • Falaenganalfrom Old Galician-Portuguese enganar
  • Galicianenganarfrom Old Galician-Portuguese enganar
  • Ladinoengañarfrom Old Spanish engannar
Insular Romance
  • Sardinianingannare
Italo-Dalmatian
  • Italianingannare
  • Dalmatianinganuar
  • Sicilianngannari
  • Venetaninganar
Northern Gallo-Romance
  • Frenchengeignerfrom Old French engignier
Rhaeto-Romance
  • Friulianingjanâ
  • Romanshingianer
Borrowings
  • Albaniangënjej

Quick answers

What does ingannō mean in Latin?
ingannō, a verb, means “to trick, deceive”.
What are the principal parts of ingannō?
ingannō, ingannāre, ingannāvī, ingannātum (first conjugation).
How do you pronounce ingannō?
In classical Latin, [ɪŋˈɡan.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋˈɡan.no].