īnfidēlis
Meaning
- two terminationunfaithful
- two terminationtreacherous, disloyal
- two terminationunbelieving, infidel
In the readers how our graded readers gloss it
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Fidus · Fidelis · Infidus · Infidelis · Perfidus · Perfidiosus
1. Fidus denotes a natural quality, like trustworthy, with relative praise; whereas fidelis denotes a moral characteristic, as faithful, with absolute praise. Liv. xxii. 22. Eo vinculo Hispaniam vir unus solerti magis quam fideli consilio exsolvit. Abellex erat Sagunti, nobilis Hispanus, fidus ante Pœnis. 2. Infidus means unworthy of trust; infidelis, unfaithful; perfidus, treacherous, in particular actions; perfidiosus, full of treachery, with reference to the whole character. (v. 255.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnfidēlis | īnfidēlis | īnfidēle |
| genitive | īnfidēlis | īnfidēlis | īnfidēlis |
| dative | īnfidēlī | īnfidēlī | īnfidēlī |
| accusative | īnfidēlem | īnfidēlem | īnfidēle |
| ablative | īnfidēlī | īnfidēlī | īnfidēlī |
| vocative | īnfidēlis | īnfidēlis | īnfidēle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnfidēlēs | īnfidēlēs | īnfidēlia |
| genitive | īnfidēlium | īnfidēlium | īnfidēlium |
| dative | īnfidēlibus | īnfidēlibus | īnfidēlibus |
| accusative | īnfidēlīs īnfidēlēs | īnfidēlīs īnfidēlēs | īnfidēlia |
| ablative | īnfidēlibus | īnfidēlibus | īnfidēlibus |
| vocative | īnfidēlēs | īnfidēlēs | īnfidēlia |
si hoc sibi sument, nullam esse fidem, quae infideli data sit, Cic. Off. 3, 29, 106: Bellovaci, qui ante erant per se infideles, Caes. B. G. 7, 59: non infideles arbitrae Nox et Diana, Hor. Epod. 5, 50: obsecro, infidelior mihi ne fuas, quam ego sum tibi, Plaut. Capt. 2, 3, 83: ut ex infidelissimis (sociis) firmissimos redderem, Cic. Fam. 15, 4, 14: silex ad structuram infidelis, Plin. 36, 22, 49, § 169: infidelis recti magister est metus, Plin. Pan. 45.—Christiani, Salv. de Gub. 5 init.—Adv.: in-fĭdēlĭter, faithlessly, perfidiously: nec me minus putarem reprehendendum, si inutiliter aliquid senatui suaserim quam si infideliter, Cic. Brut. 2, 1, 2; Vulg. Isa. 21, 2. —Sup.: infidelissime, Salv. contra Avar. 3.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinīnfidēlis
Latin fidēlis Latin īnfidēlis From in- + fidēlis.
- Frenchinfidèle
In English words that came into English from īnfidēlis
- infidelīnfidēlis