noun · femininefirst declension
īnferiae
īnferiae f pl (genitive īnferiārum)
Classical[ĩːˈfɛ.ri.ae̯]Ecclesiastical[iɱˈfɛː.ri.e]
Meaning
- sacrifice in honour of the dead; the funeral rites
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | īnferiae |
| genitive | — | īnferiārum |
| dative | — | īnferiīs |
| accusative | — | īnferiās |
| ablative | — | īnferiīs |
| vocative | — | īnferiae |
infĕrĭae, ārum, f. plur. [inferi],
I. sacrifices in honor of the dead (class.); nom., Ov. M. 13, 613; abl., id. Ib. 454:
alicui inferias afferre, Cic. N. D. 3, 16, 42; cf.: absenti ferat inferias, Verg. A. 9, 215; so, referre, Hor. C. 2, 1, 28: alicui dare, Ov. F. 5, 422: mittere, id. M. 11, 381: accipere, id. ib. 8, 488: inferias alicui facere, Tac. H. 2, 95: inferias his annua religione instituit, Suet. Calig. 15; id. Claud. 11; id. Vit. 11 al.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īnferiae ārum, f plur.
inferus, sacrifices in honor of the dead: Inferiae cadunt cineri, O.: cui inferias adferunt: Absenti ferat inferias, V.: nepotes Rettulit inferias Iugurthae, H.: mānibus dare, O.
Origins
From īnferius.
Descendants
- Portugueseinférias