LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

īnfācundus

īnfācundus (feminine īnfācunda, neuter īnfācundum)
Classical[ĩː.faːˈkʊn.dʊs]Ecclesiastical[iɱ.faˈkun.dus]

Meaning

  1. adjectiveineloquent

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnfācundusīnfācundaīnfācundum
genitiveīnfācundīīnfācundaeīnfācundī
dativeīnfācundōīnfācundaeīnfācundō
accusativeīnfācundumīnfācundamīnfācundum
ablativeīnfācundōīnfācundāīnfācundō
vocativeīnfācundeīnfācundaīnfācundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnfācundīīnfācundaeīnfācunda
genitiveīnfācundōrumīnfācundārumīnfācundōrum
dativeīnfācundīsīnfācundīsīnfācundīs
accusativeīnfācundōsīnfācundāsīnfācunda
ablativeīnfācundīsīnfācundīsīnfācundīs
vocativeīnfācundīīnfācundaeīnfācunda

in-fācundus, a, um, adj.,
I. ineloquent (not in Cic. or Cæs.): vir acer, nec infacundus, Liv. 4, 49, 12; Suet. Claud. 40; Gell. 18, 3, 6.— Comp.: infacundior, Liv. 7, 4, 4.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinīnfācundus

Latin fācundus Latin īnfācundus From in- (“not”) + fācundus (“eloquent”).

Descendants
  • Italianinfacondo
  • Spanishinfacundo

Quick answers

What does īnfācundus mean in Latin?
īnfācundus, a adjective, means “ineloquent”.
How do you pronounce īnfācundus?
In classical Latin, [ĩː.faːˈkʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iɱ.faˈkun.dus].
Where does īnfācundus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin īnfācundus.