adjectivefirst/second-declension adjective
īnfabricātus
īnfabricātus (feminine īnfabricāta, neuter īnfabricātum)
Classical[ĩː.fa.brɪˈkaː.tʊs]Ecclesiastical[iɱ.fa.briˈkaː.tus]
Meaning
- adjectiveunfashioned, roughly made, unwrought, unhewn
Frondentīsque ferunt rēmōs et rōbora silvīs
And [the Trojans] carry from the woods still-leafy oars and sturdy, unhewn timbers, [all] in their haste to flee [Carthage]. (The incomplete hexameter of line 4.400 includes Virgil’s only use of “infabricata.”)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.399–400 - adjectiveunfinished
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnfabricātus | īnfabricāta | īnfabricātum |
| genitive | īnfabricātī | īnfabricātae | īnfabricātī |
| dative | īnfabricātō | īnfabricātae | īnfabricātō |
| accusative | īnfabricātum | īnfabricātam | īnfabricātum |
| ablative | īnfabricātō | īnfabricātā | īnfabricātō |
| vocative | īnfabricāte | īnfabricāta | īnfabricātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnfabricātī | īnfabricātae | īnfabricāta |
| genitive | īnfabricātōrum | īnfabricātārum | īnfabricātōrum |
| dative | īnfabricātīs | īnfabricātīs | īnfabricātīs |
| accusative | īnfabricātōs | īnfabricātās | īnfabricāta |
| ablative | īnfabricātīs | īnfabricātīs | īnfabricātīs |
| vocative | īnfabricātī | īnfabricātae | īnfabricāta |
in-făbrĭcātus, a, um, adj.,
II. Trop., unfinished, rude:
verba, Ennod. Ep. 2, 6: confabulatio, id. ib. 8, 59.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īn-fabricātus adj.,
unwrought, unfashioned: robora, V.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinīnfabricātus
Latin fabricātus Latin īnfabricātus From in- + fabricātus (“built, fabricated”).