LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

inexpertus

inexpertus (feminine inexperta, neuter inexpertum)
Classical[ɪ.nɛkˈspɛr.tʊs]Ecclesiastical[i.nekˈspɛr.tus]

Meaning

  1. adjectiveuntried, not having tried, unused, unproven
    [...] et supplex animōs submittere amōrī, / nē quid inexpertum frūstrā moritūra relinquat.[Dido] bows down her pride and submits to passion, [so as] not — having left anything untried — to die in vain. (The one appearance of the word in Virgil’s poetry.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.414–415
  2. adjectiveinexperienced in, unaccustomed to a thing

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinexpertusinexpertainexpertum
genitiveinexpertīinexpertaeinexpertī
dativeinexpertōinexpertaeinexpertō
accusativeinexpertuminexpertaminexpertum
ablativeinexpertōinexpertāinexpertō
vocativeinexperteinexpertainexpertum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinexpertīinexpertaeinexperta
genitiveinexpertōruminexpertāruminexpertōrum
dativeinexpertīsinexpertīsinexpertīs
accusativeinexpertōsinexpertāsinexperta
ablativeinexpertīsinexpertīsinexpertīs
vocativeinexpertīinexpertaeinexperta

ĭn-expertus, a, um, adj.,
I. untried (not in Cic. or Cæs.).
I. Act., that has not made trial of, unacquainted with, inexperienced in, unaccustomed to a thing: qui lascivia inexperti advenerant, Tac. A. 16, 5: exercitus bonis inexpertus atque insuetus, Liv. 23, 18, 10: animus ad contumeliam inexpertus, id. 6, 18, 4: dulcis inexpertis cultura potentis amici: expertus metuit, Hor. Ep. 1, 18, 86.—
II. Pass., that has not been tried, untried, unproved: legiones civili bello inexpertae, Tac. H. 2, 75; 1, 8: fides, Liv. 28, 18, 10: potestas, id. 3, 52, 9: carmen, new, Stat. S. 4, 5, 11: ne quid inexpertum relinquat, Verg. A. 4, 415; Curt. 3, 6, 5; 4, 4, 2: haud tibi inexpertum curvos deprendere mores, Pers. 3, 52 al.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latininexpertus

Latin expertus Latin inexpertus From in- + expertus.

Descendants
  • Catalaninexpert

In English words that came into English from inexpertus

  • inexpertinexpertus

Quick answers

What does inexpertus mean in Latin?
inexpertus, a adjective, means “untried, not having tried, unused, unproven; inexperienced in, unaccustomed to a thing”.
How do you pronounce inexpertus?
In classical Latin, [ɪ.nɛkˈspɛr.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [i.nekˈspɛr.tus].
Where does inexpertus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin inexpertus.