LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

inexercitātus

inexercitātus (feminine inexercitāta, neuter inexercitātum)
Classical[ɪ.nɛk.sɛr.kɪˈtaː.tʊs]Ecclesiastical[i.neɡ.zer.t͡ʃiˈtaː.tus]

Meaning

  1. adjectiveuntrained, unskilled, lacking experience

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinexercitātusinexercitātainexercitātum
genitiveinexercitātīinexercitātaeinexercitātī
dativeinexercitātōinexercitātaeinexercitātō
accusativeinexercitātuminexercitātaminexercitātum
ablativeinexercitātōinexercitātāinexercitātō
vocativeinexercitāteinexercitātainexercitātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinexercitātīinexercitātaeinexercitāta
genitiveinexercitātōruminexercitātāruminexercitātōrum
dativeinexercitātīsinexercitātīsinexercitātīs
accusativeinexercitātōsinexercitātāsinexercitāta
ablativeinexercitātīsinexercitātīsinexercitātīs
vocativeinexercitātīinexercitātaeinexercitāta

ĭn-exercĭtātus, a, um, adj.
I. Untrained, unexercised, unpractised, unskilful (class.): rudis et inexercitatus miles, Cic. Tusc. 2, 16, 38; so, miles, Front. Strat. 2, 1, 9: homo non hebes, neque inexercitatus, Cic. de Or. 2, 17, 72: promptus et non inexercitatus ad dicendum, id. Brut. 36, 136: histriones, id. de Sen. 18, 64: copiae, Nep. Eum. 3, 3: eloquentia, Tac. Or. 5.—
II. Unemployed, not busy (rare): homo, Cels. praef. fin.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latininexercitātus

Latin exercitātus Latin inexercitātus From in- + exercitātus (“trained, skilled”).

Quick answers

What does inexercitātus mean in Latin?
inexercitātus, a adjective, means “untrained, unskilled, lacking experience”.
How do you pronounce inexercitātus?
In classical Latin, [ɪ.nɛk.sɛr.kɪˈtaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [i.neɡ.zer.t͡ʃiˈtaː.tus].
Where does inexercitātus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin inexercitātus.