adjectivefirst/second-declension adjective
ineptus
ineptus (feminine inepta, neuter ineptum, comparative ineptior)
Classical[ɪˈnɛp.tʊs]Ecclesiastical[iˈnɛp.tus]
inepte sg. voc. m.
Meaning
- adjectiveunsuitable
- adjectiveimpertinent, improper, tasteless
- adjectivesenseless, silly
DĀVUS: Eho, inepta, nescīs quid sit āctum? MȲSĪS: Quid sciam?
DAVUS: Hey, silly [woman], don’t you realize what has just happened? MYSIS: How should I know?166 BCE, Publius Terentius Afer, Andria 791 - adjectivepedantic
- adjectiveabsurd
- adjectiveinept
Latīnē defined in Latin in our graded readers
stultus, nōn aptusineptus -a -um — in Epistulae, ch. 5
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ineptus | inepta | ineptum |
| genitive | ineptī | ineptae | ineptī |
| dative | ineptō | ineptae | ineptō |
| accusative | ineptum | ineptam | ineptum |
| ablative | ineptō | ineptā | ineptō |
| vocative | inepte | inepta | ineptum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ineptī | ineptae | inepta |
| genitive | ineptōrum | ineptārum | ineptōrum |
| dative | ineptīs | ineptīs | ineptīs |
| accusative | ineptōs | ineptās | inepta |
| ablative | ineptīs | ineptīs | ineptīs |
| vocative | ineptī | ineptae | inepta |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- ineptum esse (De Or. 2. 4. 17)
- to be silly, without tact.
ĭneptus, a, um, adj. 2. in-aptus,
I. unsuitable, impertinent, improper, tasteless, senseless, silly, pedantic, absurd, inept, without tact (class.):
quem enim nos ineptum vocamus, is mihi videtur ab hoc nomen habere ductum, quod non sit aptus. Idque in sermonis nostri consuetudine perlate patet. Nam qui aut tempus quid postulet, non videt, aut plura loquitur, aut se ostentat, aut eorum quibuscum est, vel dignitatis, vel commodi rationem non habet, aut denique in aliquo genere aut inconcinnus aut multus est, is ineptus esse dicitur, Cic. de Or. 2, 4, 17: nihil insolens aut ineptum, id. Or. 9, 29: negotium, id. Tusc. 1, 35, 86: causa, Ter. And. 1, 5, 22: lusibus advertere numen ineptis, Ov. Tr. 2, 223: sententiae inepto inanique impetu, Gell. 12, 2, 1: ineptus et jactantior hic paulo est (i. q. nimis officiosus, negotiosus ardelio), Hor. S. 1, 3, 49: chartae, waste-paper, id. Ep. 2, 1, 270: lictor, foolish, impertinent, Pers. 5, 175.—Comp.: quod est multo ineptius, Quint. 9, 2, 70.— Sup.: ineptissimae figurae, Quint. 9, 3, 100: ineptissimum est, with a subject - clause, id. 1, 7, 2; 11, 3, 126.— As an abusive epithet: quid est, inepta, quid rides? Ter. Eun. 5, 7, 6; so, inepte, Ov. R. Am. 472; id. Am. 1, 14, 36; id. A. A. 1, 306.— Adv.: ĭneptē, improperly, impertinently, foolishly, absurdly, ineptly (class.): interdum inepte stultus es, Plaut. Most. 2, 2, 64: disserere, Cic. Tusc. 1, 6, 11: dicere, id. Brut. 82, 284: nil molitur inepte, Hor. A. P. 140: inepte et frigide uti verbis, Gell. 13, 24, 7: fautor ( = favens), Hor. S. 1, 10, 2: cornicari, Pers. 5, 12. — Comp.: delirare, Lact. Inst. 3, 17.— Sup.: ineptissime fieri, Quint. 11, 3, 131.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ineptus adj. with comp.
2 in+aptus.—Of persons, absurd, awkward, silly, inept, impertinent: Quid est, inepta, quid vis? T.: ineptus Et iactantior hic paulo est, without tact, H.—Of things, absurd, unsuitable, unfit, impertinent: illa concedis <*>epta esse: causa, T.: ioca: chartae, waste-paper, H.: risu inepto res ineptior nulla est, Ct.: quid est ineptius quam, etc.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinineptus
Proto-Indo-European *h₂ep- Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *h₂ptós Proto-Italic *aptos Latin aptus Latin ineptus From in- + aptus.
Descendants
- Englishinept
- Frenchinepte
- Italianinetto
- Portugueseinepto
- Romanianinept
- Spanishinepto
- Galicianinepto
In English words that came into English from ineptus
- ineptineptus
- ineptitudeineptitūdō