LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

inēmptus

inēmptus (feminine inēmpta, neuter inēmptum)
Classical[ɪˈneːmp.tʊs]Ecclesiastical[iˈnɛmp.tus]

Meaning

  1. adjectiveunbought, unpurchased

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinēmptusinēmptainēmptum
genitiveinēmptīinēmptaeinēmptī
dativeinēmptōinēmptaeinēmptō
accusativeinēmptuminēmptaminēmptum
ablativeinēmptōinēmptāinēmptō
vocativeinēmpteinēmptainēmptum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinēmptīinēmptaeinēmpta
genitiveinēmptōruminēmptāruminēmptōrum
dativeinēmptīsinēmptīsinēmptīs
accusativeinēmptōsinēmptāsinēmpta
ablativeinēmptīsinēmptīsinēmptīs
vocativeinēmptīinēmptaeinēmpta

ĭn-emptus (inemtus), a, um, adj.,
I. unbought, unpurchased (poet. and postAug.): dapes, Verg. G. 4, 133; Hor. Epod. 2, 48: consulatus, Tac. H. 2, 60.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latininēmptus

Latin ēmptus Latin inēmptus From in- + ēmptus (“bought”).

Quick answers

What does inēmptus mean in Latin?
inēmptus, a adjective, means “unbought, unpurchased”.
How do you pronounce inēmptus?
In classical Latin, [ɪˈneːmp.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iˈnɛmp.tus].
Where does inēmptus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin inēmptus.