LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

inēmeribilis

inēmeribilis (neuter inēmeribile)
Classical[ɪ.neː.mɛˈrɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[i.ne.meˈriː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationunmerited

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinēmeribilisinēmeribilisinēmeribile
genitiveinēmeribilisinēmeribilisinēmeribilis
dativeinēmeribilīinēmeribilīinēmeribilī
accusativeinēmeribileminēmeribileminēmeribile
ablativeinēmeribilīinēmeribilīinēmeribilī
vocativeinēmeribilisinēmeribilisinēmeribile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinēmeribilēsinēmeribilēsinēmeribilia
genitiveinēmeribiliuminēmeribiliuminēmeribilium
dativeinēmeribilibusinēmeribilibusinēmeribilibus
accusativeinēmeribilīs
inēmeribilēs
inēmeribilīs
inēmeribilēs
inēmeribilia
ablativeinēmeribilibusinēmeribilibusinēmeribilibus
vocativeinēmeribilēsinēmeribilēsinēmeribilia

ĭnēmĕrĭbĭlis, e, adj. 2. in-emereor,
I. that cannot be merited, cannot be earned (late Lat.), Tert. Res Carn. 18.

Quick answers

What does inēmeribilis mean in Latin?
inēmeribilis, a adjective, means “unmerited”.
How do you pronounce inēmeribilis?
In classical Latin, [ɪ.neː.mɛˈrɪ.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [i.ne.meˈriː.bi.lis].