adjectivethird-declension two-termination adjective
ineffugibilis
ineffugibilis (neuter ineffugibile)
Classical[ɪ.nɛf.fʊˈɡɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[i.nef.fuˈd͡ʒiː.bi.lis]
Meaning
- two terminationunavoidable, inevitable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ineffugibilis | ineffugibilis | ineffugibile |
| genitive | ineffugibilis | ineffugibilis | ineffugibilis |
| dative | ineffugibilī | ineffugibilī | ineffugibilī |
| accusative | ineffugibilem | ineffugibilem | ineffugibile |
| ablative | ineffugibilī | ineffugibilī | ineffugibilī |
| vocative | ineffugibilis | ineffugibilis | ineffugibile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ineffugibilēs | ineffugibilēs | ineffugibilia |
| genitive | ineffugibilium | ineffugibilium | ineffugibilium |
| dative | ineffugibilibus | ineffugibilibus | ineffugibilibus |
| accusative | ineffugibilīs ineffugibilēs | ineffugibilīs ineffugibilēs | ineffugibilia |
| ablative | ineffugibilibus | ineffugibilibus | ineffugibilibus |
| vocative | ineffugibilēs | ineffugibilēs | ineffugibilia |
ĭn-effŭgĭbĭlis, e, adj. 2. in-effugio,
I. unavoidable, inevitable (post-class.): necessitas ultionis, App. de Mundo, p. 75 fin.