LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

induperō

induperō (present infinitive induperāre, perfect active induperāvī, supine induperātum)
Classical[ɪnˈdʊ.pɛ.roː]Ecclesiastical[inˈduː.pe.ro]

Meaning

  1. with dative(archaic) to command, give orders to

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.induperōinduperābaminduperābōinduperāvīinduperāveram
induperāram
induperāverō
induperārō
2nd sg.induperāsinduperābāsinduperābisinduperāvistī
induperāstī
induperāverās
induperārās
induperāveris
induperāris
3rd sg.induperatinduperābatinduperābitinduperāvit
induperāt
induperāverat
induperārat
induperāverit
induperārit
1st pl.induperāmusinduperābāmusinduperābimusinduperāvimus
induperāmus
induperāverāmus
induperārāmus
induperāverimus
induperārimus
2nd pl.induperātisinduperābātisinduperābitisinduperāvistis
induperāstis
induperāverātis
induperārātis
induperāveritis
induperāritis
3rd pl.induperantinduperābantinduperābuntinduperāvērunt
induperārunt, induperāvēre
induperāverant
induperārant
induperāverint
induperārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.indupereminduperāreminduperāverim
induperārim
induperāvissem
induperāssem
2nd sg.induperēsinduperārēsinduperāverīs
induperārīs
induperāvissēs
induperāssēs
3rd sg.induperetinduperāretinduperāverit
induperārit
induperāvisset
induperāsset
1st pl.induperēmusinduperārēmusinduperāverīmus
induperārīmus
induperāvissēmus
induperāssēmus
2nd pl.induperētisinduperārētisinduperāverītis
induperārītis
induperāvissētis
induperāssētis
3rd pl.induperentinduperārentinduperāverint
induperārint
induperāvissent
induperāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.induperorinduperābarinduperābor
2nd sg.induperāris
induperāre
induperābāris
induperābāre
induperāberis
induperābere
3rd sg.induperāturinduperābāturinduperābitur
1st pl.induperāmurinduperābāmurinduperābimur
2nd pl.induperāminīinduperābāminīinduperābiminī
3rd pl.induperanturinduperābanturinduperābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.indupererinduperārer
2nd sg.induperēris
induperēre
induperārēris
induperārēre
3rd sg.induperēturinduperārētur
1st pl.induperēmurinduperārēmur
2nd pl.induperēminīinduperārēminī
3rd pl.induperenturinduperārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.induperāinduperāre
pres. 2nd pl.induperāteinduperāminī
fut. 2nd sg.induperātōinduperātor
fut. 3rd sg.induperātōinduperātor
fut. 2nd pl.induperātōte—
fut. 3rd pl.induperantōinduperantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveinduperāreinduperārī
perfect infinitiveinduperāvisse
induperāsse
induperātum esse
future infinitiveinduperātūrum esseinduperātum īrī
present participleinduperāns—
perfect participle—induperātus
future participleinduperātūrusinduperandus
gerundinduperandī, induperandō, induperandumsupineinduperātum, induperātū

indŭpĕro, indŭpĕrātor, etc.; v. impero, etc., and in
I. init.

Origins

From indu- + parō.

Quick answers

What does induperō mean in Latin?
induperō, a verb, means “(archaic) to command, give orders to”.
What are the principal parts of induperō?
induperō, induperāre, induperāvī, induperātum (first conjugation).
How do you pronounce induperō?
In classical Latin, [ɪnˈdʊ.pɛ.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈduː.pe.ro].