LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

indōtātus

indōtātus (feminine indōtāta, neuter indōtātum)
Classical[ɪn.doːˈtaː.tʊs]Ecclesiastical[in.doˈtaː.tus]

Meaning

  1. adjectiveunportioned, portionless
  2. adjectivefigurativelyunadorned

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeindōtātusindōtātaindōtātum
genitiveindōtātīindōtātaeindōtātī
dativeindōtātōindōtātaeindōtātō
accusativeindōtātumindōtātamindōtātum
ablativeindōtātōindōtātāindōtātō
vocativeindōtāteindōtātaindōtātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeindōtātīindōtātaeindōtāta
genitiveindōtātōrumindōtātārumindōtātōrum
dativeindōtātīsindōtātīsindōtātīs
accusativeindōtātōsindōtātāsindōtāta
ablativeindōtātīsindōtātīsindōtātīs
vocativeindōtātīindōtātaeindōtāta

in-dōtātus, a, um, adj.,
I. unportioned, portionless (class. only in the trop. signif.).
I. Lit.: virgo, Ter. Ad. 4, 7, 11; id. Phorm. 1, 2, 70; 5, 7, 45: soror, Hor. Ep. 1, 17, 46.—
B. Transf. (poet.): corpora, that have not received the usual honors paid to the dead, Ov. M. 7, 609.—
II. Trop., unadorned, poor: cujus artem cum indotatam esse et incomptam videres, verborum eam dote locupletasti et ornasti, Cic. de Or. 1, 55, 234.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinindōtātus

Latin dōtātus Latin indōtātus From in- + dōtātus (“apportioned”).

Quick answers

What does indōtātus mean in Latin?
indōtātus, a adjective, means “unportioned, portionless; unadorned”.
How do you pronounce indōtātus?
In classical Latin, [ɪn.doːˈtaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.doˈtaː.tus].
Where does indōtātus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin indōtātus.