LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

indomitus

indomitus (feminine indomita, neuter indomitum)
Classical[ɪnˈdɔ.mɪ.tʊs]Ecclesiastical[inˈdɔː.mi.tus]

Meaning

  1. adjectiveuntamed, unsubdued, ungoverned, unrestrained
  2. adjectiveuntameable, ungovernable, fierce, wild

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeindomitusindomitaindomitum
genitiveindomitīindomitaeindomitī
dativeindomitōindomitaeindomitō
accusativeindomitumindomitamindomitum
ablativeindomitōindomitāindomitō
vocativeindomiteindomitaindomitum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeindomitīindomitaeindomita
genitiveindomitōrumindomitārumindomitōrum
dativeindomitīsindomitīsindomitīs
accusativeindomitōsindomitāsindomita
ablativeindomitīsindomitīsindomitīs
vocativeindomitīindomitaeindomita

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

indomitae animi cupiditates
unrestrained, unbridled lust.

in-dŏmĭtus, a, um, adj.,
I. untamed, unsubdued, ungoverned, unrestrained; untamable, ungovernable, fierce, wild (class.).
I. Lit.: boves indomitos emere, unbroken, Varr. R. R. 2, 5, 11: equus, Auct. Her. 4, 46, 59; Hor. S. 2, 2, 10; cf.: indomitā cervice feri, id. Ep. 1, 3, 34.—
II. Trop.: pastores indomiti, spe libertatis excitati, Caes. B. C. 1, 57: indomitae et praeferoces nationes, Tac. A. 15, 27: acer et indomitus libertatisque magister, Juv. 2, 77.— Of things concr. and abstr.: oculi, Plaut. Bacch. 4, 9, 92: dextra, unconquered, Ov. M. 13, 355: Euri, id. H. 15, 9: mare, Tib. 2, 3, 45: Falernum, indigestible, Pers. 3, 3: mors, Hor. C. 2, 14, 4: licentia, id. ib. 3, 24, 28: ingenium, Quint. 10, 2, 19: cupiditates animi, Cic. Rosc. Am. 14, 39: (with effrenata) libido, id. Clu. 6, 15: tarditas, invincible, that cannot be overcome or got rid of, Plin. 8, 44, 69, § 171: argentum, uncoined, Arn. 6, 200.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinindomitus

Latin domitus Latin indomitus From in- + domitus.

Descendants
  • Italianindomito
  • Spanishindómito

Quick answers

What does indomitus mean in Latin?
indomitus, a adjective, means “untamed, unsubdued, ungoverned, unrestrained; untameable, ungovernable, fierce, wild”.
How do you pronounce indomitus?
In classical Latin, [ɪnˈdɔ.mɪ.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈdɔː.mi.tus].
Where does indomitus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin indomitus.