LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, no supine stem

indolēscō

indolēscō (present infinitive indolēscere, perfect active indoluī)
Classical[ɪn.dɔˈɫeːs.koː]Ecclesiastical[in.doˈlɛs.ko]

Meaning

  1. to ache
  2. to grieve
  3. transitiveto feel pain at
  4. transitiveto grieve at, to be troubled by

Conjugation conjugation 3 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.indolēscōindolēscēbamindolēscamindoluīindolueramindoluerō
2nd sg.indolēscisindolēscēbāsindolēscēsindoluistīindoluerāsindolueris
3rd sg.indolēscitindolēscēbatindolēscetindoluitindolueratindoluerit
1st pl.indolēscimusindolēscēbāmusindolēscēmusindoluimusindoluerāmusindoluerimus
2nd pl.indolēscitisindolēscēbātisindolēscētisindoluistisindoluerātisindolueritis
3rd pl.indolēscuntindolēscēbantindolēscentindoluērunt
indoluēre
indoluerantindoluerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.indolēscamindolēsceremindoluerimindoluissem
2nd sg.indolēscāsindolēscerēsindoluerīsindoluissēs
3rd sg.indolēscatindolēsceretindolueritindoluisset
1st pl.indolēscāmusindolēscerēmusindoluerīmusindoluissēmus
2nd pl.indolēscātisindolēscerētisindoluerītisindoluissētis
3rd pl.indolēscantindolēscerentindoluerintindoluissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.indolēscorindolēscēbarindolēscar
2nd sg.indolēsceris
indolēscere
indolēscēbāris
indolēscēbāre
indolēscēris
indolēscēre
3rd sg.indolēsciturindolēscēbāturindolēscētur
1st pl.indolēscimurindolēscēbāmurindolēscēmur
2nd pl.indolēsciminīindolēscēbāminīindolēscēminī
3rd pl.indolēscunturindolēscēbanturindolēscentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.indolēscarindolēscerer
2nd sg.indolēscāris
indolēscāre
indolēscerēris
indolēscerēre
3rd sg.indolēscāturindolēscerētur
1st pl.indolēscāmurindolēscerēmur
2nd pl.indolēscāminīindolēscerēminī
3rd pl.indolēscanturindolēscerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.indolēsceindolēscere
pres. 2nd pl.indolēsciteindolēsciminī
fut. 2nd sg.indolēscitōindolēscitor
fut. 3rd sg.indolēscitōindolēscitor
fut. 2nd pl.indolēscitōte—
fut. 3rd pl.indolēscuntōindolēscuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveindolēscereindolēscī
perfect infinitiveindoluisse—
present participleindolēscēns—
future participle—indolēscendus
indolēscundus
gerundindolēscendī, indolēscendō, indolēscendum

in-dŏlesco, lŭi, 3, v. n. and a.
I. [in-dolor], to feel pain, to smart, ache (mostly postAug.).
I. Lit.: locus tactu indolescit, Cels. 8, 9: oculi indolescunt, Plin. 31, 3, 27, § 45.—
b. With acc., to feel pain at: tactum hominum, Just. 12, 13, 9.—
II. Trop., to feel pain or grief, to be grieved, troubled at any thing.—Constr. with acc. and inf., quod, or absol.; poet. also with abl. and acc.
(a). With inf.: quis (fuit), qui non indoluerit, tam sero se ... cognoscere? Cic. Phil. 2, 25: aequari adulescentes senectae suae, Tac. A. 4, 17: successurumque Minervae indoluit, Ov. M. 2, 789; 9, 261 al.—
(b). With abl.: facto, Ov. M. 4, 173: malis, id. Tr. 2, 570.—
(g). With acc.: id ipsum indoluit Juno, Ov. M. 2, 469.—
(d). Absol.: indolui, Ov. Tr. 5, 11, 3.—In part. fut. pass.: maeroris retia amicis et externis indolescenda, Sid. Ep. 2, 12; Minuc. Fel. Octav. 5.

Origins

From in- + dolēscō or in- + doleō + -sco.

Quick answers

What does indolēscō mean in Latin?
indolēscō, a verb, means “to ache; to grieve; to feel pain at”.
What are the principal parts of indolēscō?
indolēscō, indolēscere, indoluī (third conjugation, no supine stem).
How do you pronounce indolēscō?
In classical Latin, [ɪn.dɔˈɫeːs.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.doˈlɛs.ko].