LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

indocilis

indocilis (neuter indocile)
Classical[ɪnˈdɔ.kɪ.lɪs]Ecclesiastical[inˈdɔː.t͡ʃi.lis]

Meaning

  1. two terminationunteachable
  2. two terminationignorant, untaught, indocile
  3. two terminationunapt, unfit for any thing

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeindocilisindocilisindocile
genitiveindocilisindocilisindocilis
dativeindocilīindocilīindocilī
accusativeindocilemindocilemindocile
ablativeindocilīindocilīindocilī
vocativeindocilisindocilisindocile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeindocilēsindocilēsindocilia
genitiveindociliumindociliumindocilium
dativeindocilibusindocilibusindocilibus
accusativeindocilīs
indocilēs
indocilīs
indocilēs
indocilia
ablativeindocilibusindocilibusindocilibus
vocativeindocilēsindocilēsindocilia

in-dŏcĭlis, e, adj. 2. in-doceo.
I. Difficult to be taught, that cannot be taught, indocile.
A. Lit. (class): quia nimis indociles quidam tardique sunt, Cic. N. D. 1, 5, 12; so, hebetes et indociles homines, Quint. 1, 1, 2: hirundines, Plin. 10, 45, 62, § 128.—Poet. with gen.: pacis, Sil. 12, 726. —With dat.: quieti, Juv. 11, 11.—With inf.: pauperiem pati, Hor. C. 1, 1, 18: loqui, Luc. 5, 539; Sil. 13, 310: teneri, Stat. Th. 6, 313. —Of the things to be taught: sed incredibilis quaedam ingenii magnitudo non desideravit indocilem usus disciplinam, Cic. Ac. 2, 1, 2. —
B. Transf., untaught, unlearned, ignorant (poet. and post-Aug.): genus, Verg. A. 8, 321: agricola caeli, Plin. 18, 25, 60, § 226.—Of inanim. and abstr. things, untaught, rude: indocili numero, Ov. Tr. 4, 1, 6.—Unapt, unfit for any thing: arbores nasci alibi, quam ubi coepere, Plin. 14 prooem. init. § 1.— *
II. (= non doctus.) Untaught, not shown: et sciat indociles currere lympha vias, Prop. 1, 2, 12.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinindocilis

Latin docilis Latin indocilis From in- + docilis.

Descendants
  • Italianindocile
  • Spanishindócil
  • Siciliannnòcili

In English words that came into English from indocilis

  • indocileindocilis

Quick answers

What does indocilis mean in Latin?
indocilis, a adjective, means “unteachable; ignorant, untaught, indocile; unapt, unfit for any thing”.
How do you pronounce indocilis?
In classical Latin, [ɪnˈdɔ.kɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈdɔː.t͡ʃi.lis].
Where does indocilis come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin indocilis.