adjectivefirst/second-declension adjective
indispositus
indispositus (feminine indisposita, neuter indispositum, adverb indispositē)
Classical[ɪn.dɪsˈpɔ.sɪ.tʊs]Ecclesiastical[in.disˈpɔː.s̬i.tus]
Meaning
- adjectivedisordered, confused
- adjectiveunprepared
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | indispositus | indisposita | indispositum |
| genitive | indispositī | indispositae | indispositī |
| dative | indispositō | indispositae | indispositō |
| accusative | indispositum | indispositam | indispositum |
| ablative | indispositō | indispositā | indispositō |
| vocative | indisposite | indisposita | indispositum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | indispositī | indispositae | indisposita |
| genitive | indispositōrum | indispositārum | indispositōrum |
| dative | indispositīs | indispositīs | indispositīs |
| accusative | indispositōs | indispositās | indisposita |
| ablative | indispositīs | indispositīs | indispositīs |
| vocative | indispositī | indispositae | indisposita |
in-dispŏsĭtus, a, um, adj.,
I. without order, confused (post-Aug. and very rare):
apud Vitellium omnia indisposita, temulenta, etc., Tac. H. 2, 68.— II. Of persons, unprepared, August. Ep. 59.— * Adv.: in-dispŏsĭtē, without order, confusedly:
moveri, Sen. Ep. 124, 19.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-dispositus adj.,
without order, confused: Apud Vitellium omnia, Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinindispositus
Latin dispositus Latin indispositus From in- + dispositus (“arranged”).